Ben seni kötüleyemem hiç. Çiçekli bir yol vardı yürüdüm derim. Ayaklarıma diken battı ama her ormanda olur böyle şeyler derim.

“İsterdim ki şaşırıp bir satırı iki defa okuduğunda o aklında ki ben olayım.”

çabaladığın her şeyin enkazında kaldın. anla artık ağlayarak anlattığın bu çocukluğun yaraları onarılmaz.

Yağmur olsan binlerce damla arasında tutardım seni. Çünkü korkarım; toprak aldığını vermiyor geri.

seni en başından, usul usul sevmek istiyorum yeniden.

ama savaştığın dünya aynı, senin ellerin daha ne kadar parçalanacak.

Dehşetli ve ölümcül bir savaşta kurtarılacak son şey olduğumu gördüm ben Zackarina, sanırım buydu benim geçmez kırgınlığımın sebebi.

O dimdik duruşlar bir gülüşe yıkılır.

bir yerlerde karşıma çıkmanı isterdim. artık yol ayrımlarına da inanıyorum.

tırmanmaktan yorulduğum o tepeyi zor da olsa aştım. ama her halükârda bu sokakta yalnızım.