Η πορτοκαλάδα χωρίς ανθρακικό έγινε βότκα με λεμόνι

Ο χρόνος έγινε χρήμα

Οι γκόμενες έγιναν έρωτες

Η κοπέλα που σε ήθελε πλέον δεν νοιάζεται για το αν ζεις

Ο έρωτας σου έγινε μια ανάμνηση

Το κομπολόι που έπαιζες έγινε τσιγάρο

Το γάλα το πρωί έγινε καφές μέτριος όπως η ζωή

Το σεξ έγινε έρωτας

Το κλάμα συνήθεια

αμα δεν τους πονέσεις θα πονέσεις

Εχω νιωσει τη μοναξια.

Το μηνυμα στα γενέθλια που δεν ηρθε.

Το τηλέφωνο που δεν χτύπησε να ρωτήσει αν είμαι καλα.

Τους ανθρωπους που εφυγαν.

Εχω νιώσει τη συντροφια.

Τα ατέλειωτα ξενύχτια στις παραλίες.

Τις πολύωρες συζητήσεις στο παγκάκι της γειτονιάς.

Τους άνθρωπους που ήρθαν.

Και παρολα αυτα δεν ξερω τι ειναι χειρότερο απο τα δυο.

Να είσαι μονος και να βρισκεσαι ξαφνικα μόνος;

Ή να εισαι απλά μόνος;

Γιατί οι συντροφια σπάνια κράταει.

Οι άνθρωποι δεν μένουν,φεύγουν.

Είτε επειδή τους διώχνεις, είτε επειδή το επιλέγουν.

Ενώ η μοναξια;