Węwnętrzna walka, po między prawdą a obłudą.

“Patrzę na niego z dystansu i widzę ukrytą w cieniu postać z pochyloną głową. Chciałabym go przytulić, ale nie mogę. Chciałabym otoczyć opieką, choć na nią nie zasługuje. Chciałabym wziąć za rękę i przeprowadzić przez najgorsze dni. Chciałabym mu powiedzieć, że nie musi taki być. Że nie musi robić sobie krzywdy, by przetrwać. Chciałabym mu powiedzieć, że wiem, że nie jest zły i pomogę mu to udowodnić, nawet jeśli wszyscy się odwrócą. Chciałabym. Chciałabym, jak kobieta, która kocha. Chciałabym, jak ktoś, kto widział, że naprawdę potrafi być inny.”

Skąd wiem że Ty nie tęsknisz skoro nie pytam? Trochę się znamy, przecież wiesz że ja myślę że wszystko wiem najlepiej.

Miało być pięknie, ale wieje chłodem

“I choćbym miała upierdolić sobie głowę i zrzygać się z bólu, już nigdy nie uwierzę w to, że właśnie tak powinna wyglądać miłość. I jeśli kiedykolwiek naprawdę mnie kochałeś to wiedz, że Twoja miłość mnie zajebała.”

Są dni, gdy przejmuję się za bardzo.

“Od tej pory z trudem przychodziła mi wizja rozstania z nim. To będzie gorsze niż za pierwszym razem. Zdałam sobie sprawę, że nie chciałam dopuścić do takiego scenariusza.”

“I choćbym miała upierdolić sobie głowę i zrzygać się z bólu, już nigdy nie uwierzę w to, że właśnie tak powinna wyglądać miłość. I jeśli kiedykolwiek naprawdę mnie kochałeś to wiedz, że Twoja miłość mnie zajebała.”

Przepłakałam noce ale tego nie wiesz

“Mam łzy w oczach. Przełykam mocno ślinę. To jest nagłe jak atak serca, flashback, odkochanie się. Staram się przypomnieć po fakcie, czym to wszystko było wywołane. Czemu ktoś, komu poświęcasz całą uwagę, całe serce, całą duszę, czemu kiedy próbujesz związać z kimś swój los, oddać swoje życie, móc spać spokojnie. Zawsze ktoś próbuje wydymać idiotę bez dotykania, bez mydła. Jakby z przyjemnością czynienia zła. Przecież to wszystko miało być inaczej, przecież ona mnie kocha. Kochała? Co robiła? Trzęsą mi się ręce. Jutro zacznę się zastanawiać. Jebać to. Skup się. Mam ochotę utopić się w alkoholu i zniszczyć jakiś bar. Staję się nekrofilem, chcę zimnych suk z martwymi sercami.”

“Raz jest nieźle, innym razem tylko źle. Nie umiem wytrzymać dnia i przez większość czasu marzę tylko o wieczornych lekach nasennych: cudownych magicznych tabletkach, dających ukojenie poszarpanej duszy. Z zombie, idącego w stronę śmierci, staję się niespokojnym bytem, który nie wie, co ma zrobić z tym swoim życiem. Nieśmieszny żart.”

Nie mów "ty zawsze" i "ty nigdy" Nic bardziej nie wkurwia niż generalizacja. A jeśli nie potrafisz przestać to odejdź.

“Byliśmy złamani, skrzywdzeni i popieprzeni. Oboje.”

Nie była wcale znudzona. Po prostu czuła, że straciła z oczu osobę, którą kiedyś chciała być, i bała się, że nie zdoła jej już odnaleźć.