Trimoon

Bazen doğru parçaları birleştiremediğimi fark ediyorum. Birleştirmek, bir bütünlük elde etmek için çok çaba harcıyorum. Ama seçtiğim parçalar birbirine uygun olmadığından boşa kürek çekiyorum. İki seçeneğim var: Parçaları uydurmak için uğraşmak, ya da parçalardan birini tamamen bu kompozisyondan çıkarmak. Her iki durumun da farklı sonuçları olacak, bunu biliyorum. Ama sızlanmak yok. Bir şekilde çözüm üretmeye çalışmak var.☺️

Doğru soruları sorarak başlamak çoğu kez bir kaç adım önden gitmek anlamına geliyor. Belki de en zoru hangi sorunun gerçekten en doğru soru olduğunu bulabilmek. Bir çoğumuz pek sorgulamadığımız otomatik tepkiler ve kabullerle hayatımızı idame ettirme eğilimindeyiz. Çünkü bu hem kolay hem de zararsız. Ne zaman ki aklımıza bir sürü yersiz soru geliyor, işte o zaman işler karışıyor. Bu durum her şeyden önce kendi huzurumuzu kaçırıyor. Bir anda bizi seven insanların endişeli bakışları eşliğinde, anlamsız kararlar alıyor, rahatımızı bozan bir sürü eylem icra etmeye başlıyoruz. Ve bu andan itibaren kendimizi muhteşem bir kaosun içinde buluyoruz. Bu kaos, yeniden, sıfırdan başlanan her durumda olduğu gibi, hem eylemlerin niteliğinde hem de kendi iç dünyamızda vuku buluyor. Ve bu süreçte tek ihtiyacımız olan şeyin, sadece birazcık durmak, dinlenmek ve yeni sorularla biraz daha kaos yaratmak olduğunu fark ediyoruz. :)

A strangeness

A strange reflection

Sinekkondu