მარიამი

Santa esperanza 🏝️

ჟოზე სარამაგუ

ანა კორძაია-სამადაშვილი

"You must write your first draft with your heart. You rewrite with your head. The first key to writing is to write, not to think!"

- I love you.

- It'll pass.

ჩვენ აივანზე ჟამი გვედგა

ჩვენ აივანზე ჟამი გვედგა მწველი, მე და შენ.

ორი სხეული, სულით ერთი მთელი, მე და შენ.

ბაღმა გვაპკურა უკვდავების წყაროს ცვარ-ნამი,

როცა ბაღნარში მოვიღერეთ ყელი, მე და შენ.

ჩვენს სათვალთვალოდ აციმციმდნენ ცაზე ვარსკვლავნი,

ჩვენ, როგორც მთვარე თეთრ ღრუბლებში მვლელი, მე და შენ.

ორნი აღარ ვართ, შეგვანივთა სიამის ჟამმა

და დავუტევეთ მჭმუნვარება ძველი მე და შენ.

ტრფობის სურვილით დაიშრიტნენ ფრინველნი ცათა,

როს წამოვანთეთ ვნებით ღამე, ბნელი, მე და შენ.

ჰე, საოცრებავ, იმ წამს, როცა ერთად ვიყავით

და როცა გვწადდა სიახლოვე, მწველი, მე და შენ.

შენ ხორასანის ცა გფარავდა, მე კი ერაყის

და გვაშორებდა ჩვენ მანძილი ვრცელი, მე და შენ.

როგორც მისანი,

ქვეყნის შეცნობას შევდგომოდი,

მქონდა მიზანი.

მე შევიცანი საიდუმლო

ცისა და ქვეყნის,

მაგრამ სიკვდილის საიდუმლო

ვერ შევიცანი.

ბევრი ვტეხე ღამე,

ბევრი სიბრძნე შევიცანი,

ძლიერ ბევრი და მე

მოვიპოვე ამის გამო

იმოდენა ცოდნა,

რომ მივუხვდი – ქვეყანაზე

არ მცოდნია რამე.

By Edmund Joseph Sullivan

***

შენ მოწყალე ხარ,

მოწყალება არის სიკეთე,

სამოთხის კარი ცოდვილთ

რაღად გამოგვიკეტე,

მორჩილს თუ მინდობ,

ვერაფერი მოწყალებაა,

ცოდვილს შემინდო,

ამაშია, ღმერთო, სიკეთე.

მართალ გზაზე შესდექ თუ არა,

შენი ცხოვრება

გამოიღებს შედეგს თუ არა,

ღვინით აღავსე ეს ფიალა,

რადგან არ იცი,

ამოისუნთქებ ამ ჩასუნთქვის შემდეგ

თუ არა.