yıllar önce yazdıklarıma baktım az önce. kırılmış kalbim ve düşüncelerim öyle acıtmış ki canımı, şimdiye olan ümitlerimi yıkıp atmışım. öyle acıtmış ki canımı geçmişin verdiği çiçeklerini yakmışım. şimdi ise denizlere baktığımda kalbim kırılmıyor veya masmavi gökyüzüne baktığımda canım acımıyor. unuttum çoktan eski mavilerimi. bi çiçeğe bağlı kalsam arkamdaki renkli tarlaları göremem sonuçta. küçük çiçekte vakit kaybetmedim ve büyük tarladaki en güzel çiçeği buldum. teşekkürler ayçiçeği, beni hayata bağladığın için.























