mine.

Tama ka, Baka hindi tayo. Tama ka, Baka nakalaan tayo para sa iba.

Baka pinagtagpo lang tayo, Pinagtagpo para may matutunan ang bawat isa, Baka hanggang doon lang tayo, Baka hindi tayo ang happily ever after ng isa’t isa.

Ang daming mga baka sakali, Hindi natin alam ang mga mangyayari, Hindi natin hawak ang tadhana, Ang magpaglarong tadhana.

Oo, maaring tama ka, Pero ‘di ba maaaring mali ka rin? Maaring tayo pala, Maaring pinagtagpo tayo upang makasama at mahalin ang isa’t isa habang buhay.

Baka nilaan tayo ng Diyos para sa isa’t isa, Baka ikaw na ang lalaking maghihintay sa akin sa altar, Baka ikaw na ang magiging ama ng mga anak ko, Baka ikaw na talaga.

Ang dami talagang mga baka sakali ano? Pero kung hindi tayo ang nilaan para sa isa’t isa, Kung tama ang mga baka sakali mo, Asahan mo…

Asahan mo na gagawa ako ng paraan para maging tayo hanggang sa dulo, Kung kailangan kong magdasal sa lahat ng mga Santo gagawin ko, Kung kailangan kong iwan lahat ng karangyaan na tinatamasa ko gagawin ko, Gagawin ko ang lahat para tayo ang maging para sa isa’t isa.

Imposible man, gagawin kong posible, Magdadasal ako gabi-gabi, araw-araw Magsisimba ako bawat linggo, Magrorosaryo ako bawat araw.

Iisa lang ang hihilingin ko, At paulit-ulit ko itong hihilingin sa kanya hanggang sa makulitan siya, Hanggang sa palitan niya na ang una niyang tinadhana para sa atin, Hanggang sa tayo ang itatadhana niya.

Hindi ako titigil, Hindi ako titigil hanggang hindi tayo ang tatandang magkasama, Ang bubuo ng pamilya, Hanggat hindi natin natutupad ang mga pangako at mga pangarap natin ng magkasama.

Gagawin ko ang lahat masigurado ko lang na tayo hanggang sa dulo, Hindi ako titigil kahit na magmukha na akong desperada, Hindi ako titigil kahit magmukha pa akong tanga, Dahil walang ako kung wala ka sa buhay ko.

Kung hindi man tayo hanggang dulo, H'wag mong kalimutan, Nandito lang ako, laging umaalalay, Hindi ako lalayo…

pagbigyan ang sariling malimot

ang katotohang di ka babalik

pagbigyan ang sariling maniwala

na baka sakaling tayo sa huli

(let yourself forget

the truth that you'll not return

let yourself believe

that perhaps it'll be us (together) in the end)

it's hard to forget

But

It's easy to accept

The thing which plays a role here is time,

And patience.