Vahiy gelse affet diye din değiştiririm öyle nefret doldurdunuz içimi

İnsanların öncelikleri vardır ve bazen sıra sana gelmez. Bunu kafama vura vura öğreteceğim kendime.

Göğüs kafesimi sıkıştıran tanımsız hissin benliğimi öldürmesinden korkuyorum.

Bana sığın istiyorum ama yolculuk esnasında durduğun mola yerleri gibi değil, evin gibi, o çok sevdiğin battaniyenin altı gibi.

Bazen kimsenin size git demesine gerek kalmaz. Siz gitmeniz gereken zamanı görür ve sessizce gidersiniz. Olan her şey, yapılan her şey siz gidin diye yapılmıştır zaten.

Kalp kırmamaya en çok dikkat eden insanların sürekli kalbinin kırılıyor olması.. Maalesef ki hayat böyledir.

Ne kadar güçlüsün diye takdir ettiğim kişi “güçlü değilim, mecburum” dedi. Bazen mecburiyetmiş insanı güçlü gösteren.