ego invenio

Aaaand we’re back!

After 3 years of inactivity. Wow? Hahaha.

Nakakamiss kahit di naman ako magaling. Kita ko yung gigil ni JC to smash kaso di ko naman matapatan yung galing niya. Hahaha! Pero yung papawis naman talaga habol namin so bahala siya dyan. Hanap siya ibang kalaro kung gusto niya. 😂

We rented the court for 2hrs, pero di na namin natapos dahil kota na sa pawis. Natuwa naman yung kasunod naming group kasi pinagamit namin sa kanila yung natirang 30min. Wewww ngayon na lang talaga kami hiningal ng ganito bukod sa pagsisex. lol

Kung ngayon ko ipinagbuntis si Nami, hindi Nami Hiraya ang magiging name niya. Liya Naarah siguro. Pero kung masusundan siya tapos babae ulit, hindi ko na ipapangalan yan kasi medyo ok-ok ako sa ganyan. Si Nami lang ang maiiba ang initials. Luna, Nami, and Liya? Ennnk! Wag na. Iisip na lang ako ulit. Di rin celestial or nature yung meaning ng Liya Naarah eh. So erase na nga. Buti na lang talaga nailuwal ko na si Nami. Hahahaha.

Sa aming magkakapatid, medyo banas ako na yung isa sa amin eh walang second name! Christine. Christine lang. 9 letters naman, marami kung tutuusin, pero naiiba pa rin sa amin. Tinanong ko ang parentals non bakit wala siyang second name. Last minute daw nagbago isip ng nanay namin. Christine Joy daw pala dapat (wow rare name hahaha), kaso may nakaaway raw si Mama na Joy ang name. Ayon, naligwak ang second name ng kapatid ko.

Pero huh??? Joy lang ba ang pwedeng idugtong sa Christine? Pwede namang Ann? Mae? O kaya Sadness? Tsarrr~

Medyo mema lang din mga names namin eh. Pag tinanong mo san galing, sasagot lang si Mama ng “Papa mo nag-isip niyan.” Ang sasabihin naman ng tatay ko, kaya raw Mariz kasi March ako pinanganak. Bahala ka na magkonek. Eh yung Anna, saan naman galing? Wala lang. Hahaha. Maski yung bunso namin, trip lang din ng tatay ko pangalanan siyang Robert John.

Parents ko naman yon. Desisyon naman talaga nila paano kami papangalanan. Ano pa bang magagawa namin di ba, paano aalma ang sanggol? Siguro umalma naman ako nung 1993 pero sinalpakan lang ako ng tsupon. Hahahaha.

Ako lang tong maarte talaga, pero alam kong hindi lang naman ako ang ganito sa balat ng Earth. Mwahahaha! Imagine, pagmulat mo pa lang sa mundo, daladala mo na yung pangalan mo na yan hanggang sa huli mong paghinga? Kaya gusto ko yung pinag-iisipan. Yung may pinaghugutan.

(Bigla kong naalala yung dati kong katrabaho, si Sir Baby Boy. Hahahaha Sir na, baby pa. Pero kyut din naman yung name. Forever siyang baby!)

Nitong nagkaanak na ‘ko, may sarili akong rule sa pagniname. Magkaiba man ang initials nina Luna at Nami, pareho namang 10 letters lang in total yung names nila. Tsaka 4 and 6 letters. Hindi pwedeng random. Hahaha medyo bano ba. Basta! Hindi pwedeng maganda lang pakinggan! Kapag tinanong sila bakit ganon ang name nila, gusto ko yung may maikukwento sila. Luh storytelling pala ang gusto?

Wala namang nagtatanong pero feel ko lang i-share saan ko pinaghuhugot mga pangalan nina Luna at Nami. Hahahahaha.

Luna Soleil — moon and sun | Simple lang. Buwan para sa gabi, araw para sa umaga. She’s our first baby and the first one who made our family feel complete (and made us puyat haha). She’s our moon and sun, the little light that completed our world.

Nami Hiraya — ocean wave, and realization of hopes or unfolding of dreams | Gaya sa alon ang pagdating niya. Kahit gaano pa kahanda, wala pa rin tayong kontrol kung paano tayo tatamaan or matatangay nito. Expected na unexpected, ganon yung pregnancy ko with Nami. She’s our second baby but it still felt like Day 1 as parents. Haha. No regrets! We prayed and waited so long for her. She’s our Hiraya, a dream that finally unfolded.

Isa talaga sa mga fascination ko sa mundo ang pangalan. Inooverthink ko yung pagbibigay ng pangalan because for me, isa ‘to sa mga sagradong bagay sa sanlibutan. Hahaha! Si OA! Pero seryoso ako. Your name is your identity, and somehow your destiny.

Things I randomly do (kung kelan may sakit ako hahaha).

Hindi talaga ako mahilig magluto, iilan lang ang alam kong lutuin, pero pag nagluto ako focus ako sa thought na “we will eat this, my kids will eat this, so sana masarap” sabay google ng recipe~ lol

Nung isang gabi nagluto ako ng mac n cheese na kulang sa cheese hahaha mga tirs tirs lang kasi yung ingredients non. Inubos ko lang kasi paexpire na yung pasta and cheese. Idinaan na lang sa parmesan at milk. Hahaha. Yun yung huli kong niluto bago ko nagkasakit. Nahilo yan sha pagkatapos. Luto pa more (di naman marunong)!

Kahapon buong araw akong tulog dahil sa sama ng pakiramdam at sakit ng ulo. Pero nung gabi, dahil medyo umokay okay ako, nagluto ako ng fried rice hahahaha. Two days din akong nagluto ng fried rice kasi tuwang tuwa ko kay Luna. Kahit di siya mag-ulam basta fried rice yan, kakainin niya. Sarap kasiiiii. Nilutuan ko nga siya kanina at ipinabaon pa. Hahaha. Tapos gumawa rin ako ng salad from scratch. Lettuce, cucumber, carrots and boiled egg tapos google lang ng dressing na pwede sa ‘kin. Buti may lemon and honey. Naitawid naman. Ayoko lang talagang naghihiwa! Lalo na pag julienne!!! Hahahaha.

Ngayong gabi, beef with broccoli naman naisip ko. Mag 1 week na rin kasi yung gulay sa ref kaya naisip ko nang iluto. Hahaha. Nambubulok pala ng gulay eh ‘no. Hindi talaga ko domestic type. Cooking is not my thing, sa family ko lang talaga ginagawa ‘to. Tsaka naaaliw ako pag nakaprep na yung mga rekado tapos makulay sila. Amazinggg. Angganda. Hahaha. Pag lutuan na, ayawan naaa~

Back to beef with broccoli, I think mas manipis pa dapat yung beef??? Beef cubes lang kasi ang available, so hiniwa hiwa ko lang kaso medyo chewy pa rin kinalabasan. Di naman siya matigas na nakakainis sa panga pero baka mga 10sec na nguya pa rin dapat bago malunok hahahahahha.

Lalo na yung Probinsya series! Aaccckkk! Lahat may sense. Di nawawala yung interest ko sa buong vlog niya. Tinatapos ko talaga without skip skip. It’s so heart-warming (minsan heartbreaking) to watch. Basta. Most of the time ganito ako manuod sa kanya 🥹🥹🥹🥹🥹🥹 and sometimes like this 🥺🥺🥺🥺 and this 😩😩😩😩😩

Gusto ko sanang magbadminton ulit kaso puro pickle ball hub nakapalibot dito sa amin. 🥲 sa rfc molino pa pinakamalapit na court rental, at mukhang mas marami na ring nagpipickle ball don.

Good thing naman na dumadami mga courts around our area, kaso puro for pickle ball ngani. Meron sa Vista Mall SOMO. Meron na rin paglabas ng subdivision namin, yung Reborn Smash. Hahahaha. Sabagay mas mabilis kitaan ng pickle ball court rental kasi di kelangan ng malaking court. Sabihin na nating sa isang tennis court, ilang court na pwede for pickle ball di ba? More rental income nga naman. So gets naman bakit andami nang court for that sport.

No hate sa pickle ball, tingin ko lang talaga eh di siya for me. It looks fun, yes, pero di ko feel. Ano ba, kina-cool ko ba ‘to? Hahaha. De, mukhang enjoy naman talaga siya kasi kung hindi, bakit andaming naaadik di ba? Tsaka mukhang less running and jumping??? Since smaller court siya??? Basta. Hahaha. Di lang siguro talaga namin feel ni JC. Parang may kasamang pressure na rin kasi eh, and we don’t want to do things out of that hahahahaha. Yung side niya halos lahat nagpipickle ball. Good for them, they found a common activity. Di lang kami okay ni JC na pinipilit kaming maglaro. Hahaha. Sinabihan pa kami ng ate niya na need daw namin yon kasi pareho kaming wfh. In other words, angtaba na kasi namin ni JC. Wahahahaha. Thanks for trying not to offend us, ate. Tsarrr 😂

Parang more social ang pickle ball, unlike badminton na balakayojan. Di ako pro pero magsmash smash lang ako here. Ganorrrn. Katamad lang talaga na walang malapit sa amin na court kaya bihira kami makalaro ni JC. Hirap naman pag outdoor. Tsaka ginagawa yung club house dito sa amin. Tamad na kami umalis pag lumagpas ng daang hari intersection wahahahaha. Isa pa, isipin pa lang namin na nasa 4F yung court sa RFC, ayoko na. Wahahaha. Paano magiging active, hagdan pa lang sumusuko na yan sha?!

Naglilinis ako ng Notes sa phone nang makita ko ‘tong listahan ng job platforms na ginawa ko nung 2017. Wala pa akong idea masyado sa online jobs non? basta ang nasa isip ko lang kumita ng pera kahit nasa bahay lang para kahit papano may extra income kami ni JC. Baby pa si Luna non, wala pa siyang isang taon. Tapos ako, walang trabaho. I had to resign nung 2months old pa lang siya. Stay-at-home nanay ako for almost 2yrs.

Ayaw ko namang maging burden sa parents ko kaya wala sa option na dun kami magstay. Feeling ko non hurt pa si Mama. Panganay kasi ako eh tapos maaga akong nag-asawa. Parang may disappointment pa rin that time, so…

Dun kami sa side ni JC. Partly ayaw ko ron, pero dahil bata pa kami, pumayag ako sa setup since si JC lang may work at kelangan talaga namin ng support. Magkano lang sahod ni JC tuwing cutoff kaya need talaga namin ng support. Harot pa more! Hahahahahaha

Kaya nung mahiram ko yung laptop ng kapatid ko, naisip kong maghanap ng trabaho online. Para naman maramdaman ko na may iba akong silbi bukod sa pag-aalaga ng anak ko at sa pagdidisplay ng ganda ko sa maghapon. Hahahaha. Tsarot. Hindi siya naging madali lalo na’t nasa inlaws ako. Kahit mababait sila, sobrang ingat pa rin ako sa mga galawan ko. Hahaha. Na para bang??? Basta, nakakaconscious talaga. Hahahahaha.

Balik sa online jobs… hindi ko pa alam ang magwork remotely. Di pa kasi siya ganon kacommon that time? Meron, pero hindi kagaya ngayon. Tsaka more on ESL opportunities nakikita ko. Limited din ang oras ko to explore kaya hindi rin talaga ako nakahanap ng maayos na remote job. Medyo blur na pero alam ko nag-apply ako as a writer something tapos ilang articles muna pinagawa sa akin bago ako tanggapin. Ending wala akong napala. Buset. Pinaghirapan ko yung 10 articles tungkol sa mga random na appliances na wala naman akong alam pano gamitin hahahahahahaha. Pero okay lang, at least napractice ko naman yung technical writing kahit least fave ko talaga yan nung nag-aaral pa ako.

May nakuha naman akong part time nung huli, sa brainly. Nahirapan din ako makaquota dahil nga sa oras ko. Sa hapon lang ako nakakasingit ng work non, o kaya pati sa gabi pag dayoff si JC. Medyo natawa ako na natuwa sa naipon kong income. Hindi man lang umabot ng 3k! Hahahahaa. Pero na-proud ako sa sarili ko non kasi may nagkapera ako.

Ilang buwan lang yung naging quest ko sa paghanap ng remote job. Isa yon sa dahilan bakit ako nafrustrate at ngumawa kay JC na iuwi na kami sa nanay ko. Hahaha! Bahala na kung masama pa loob ni Mama sa akin, alam ko namang mahal na mahal niya apo niya kaya di niya kami matitiis. Paano, gusto nganing magwork kaso parang wala kong sariling oras sa inlaws ko. Tsaka wala yung encouragement na bumukod kami? Walang ganon. Hahaha. Gusto ng nanay ni JC na sama-sama mga anak niya sa iisang bahay. Tsaka parang disappointed siya nung nagsabi ako na gusto ko nang magwork ulit. O ako lang siguro nagbigay meaning. Wahahahaha. Pero kasi sabi niya kawawa naman daw apo niya. Palakihin daw muna namin si Luna. Ayy. Ayoko ng ganyan! Tsarrr. LHahahahahaha! Gets ko naman si Nanay, pero we need the push para maging independent kami ni JC. Kaya naisip kong mas okay pag sa parents ko kami tumira. At least don maririndi ako sa nanay ko kakasulsol sa akin na dapat ibukod na kami ni JC, na very true naman! From there, sunod sunod na yon.

Lumipat na kami ng Dasma, may iba na akong inatupag. Nagtry na ulit ako mag-apply apply without worrying kung may magbabantay ba sa anak namin. Hindi ko na nabalikan yung sideline ko na yon. Hehehe. Di ko rin naisip na mas okay siguro kung nag-explore pa ko online. Well, no regrets naman. Marami rin akong natutunan sa mga sumunod kong trabaho sa corporate eh so okay pa rin. Win pa rin.

Ang goal ko non ay makatrabaho sa HR or maging school guidance counselor. Yupppp, yun talaga stream ko nung college. Hahahaha. So ayun nga ang goal. Pinalad naman ako makapasok as HR assistant sa isang private company, then lumipat ako sa pagcor that same year. Naakusahan pa ako ng HR sup namin na “user” kasi ginawa ko lang daw stepping stone yung company para makapasok sa pagcor. Luh? Hahahaha! Na para bang siya yung may-ari? Di nga nagtampo si Injap Sia sa ‘kin, tapos si maem g na g sa pag-alis ko?

Ayyy nalalayo na ko sa kwento ko hahahahahaha

Naka-6 years din ako sa huli kong trabaho. Wala lang talagang growth don. Puro stress. Hahaha. Nabawasan lang yon nung nalipat ako ng division. At dahil nawala ang mga toxic na boss, nabuntis ako. Ganon pala yon. Hahahahahahahaha. 5yrs akong nastress kaya pala di makabuo buo ng kapatid for Luna. Pero yun na rin yung naging ending ng career ko sa corporate. Hindi naman siya negative for me. Actually, yung pregnancy ko yung naging reminder to slow down. Kaya happy ako sa naging desisyon ko na iwan na ang minsan naging greatest goal ko. Natupad ko naman eh, di nga lang ako naging officer pero naexperience ko makaupo sa L-shape na table as acting Asst. HRO. Hahaha. Damot sa promo eh, palaging acting. Best actress na ko hanggang sa nagresign.

Wala akong clear plan that time. Nung una kasi confident ako na makakabalik ako sa work. Pero nung palapit na nang palapit matapos ang ML ko, napapaisip ako kung kaya ko ba. Kaya ko ba talaga iwan si Nami? Tapos wala kaming mahanap na helper. Kaya tinanggap ko nang maging stay-at-home na ulit. Okay na rin naman ako sa set-up namin. Hindi na ako ngangawa para lang makauwi sa mama ko dahil may sarili na kaming bahay. Tsaka wfh si JC, so technically, may kasama pa rin ako taking care of our kids.

Naisip ko ring mag-wfh pero hindi pa sana agad. Kako siguro pag magschool na si Nami, ganern! Hahahahha. Kaso yung friend ko eh sinabihan akong magtry sa company nila. Si try naman ako, sabi niya kasi may chill days naman. Kaya ayun, nagsend ako ng resume at nagpainterview. Hehehe.

Ito na ako ngayon. Isa’t kalahating taon nang wfh. Di ko akalain na mabibigyan ako ng 2nd chance for this kind of work setup. Di na nga lang sa human resource ang trabaho ko pero okay na rin kesa wala. Sa lala ng Pinas ngayon, di na rin talaga ubra ang single income household.

Different path man itong tinatahak ko, I’m still learning a lot kahit lot din ang pagod ko. Haha! Saludo talaga ko sa mga accounting people! Dati katransact ko lang sila for payroll, ngayon kabilang na ako sa kanila. Shet. Hahaha.

Okay, yun lang. Napareminisce lang ako ng naging journey ko to work from home. Hindi ako sure kung existing pa yung mga online platforms na nilista ko for remote jobs. Yung Upwork na lang knows ko dyan. Baka yung iba nagpalit na ng name? Dunno. Not sure. Hehehe.

MidMay

Biglaang lakad at papawis.

Medyo mahirap din talaga sa amin humanap ng oras para makalabas at maglakad lakad ng ganito. Lalabas lang kasi kami kapag maggogrocery, magsisimba, check-up ng kids or appointment, may okasyon or celebration, o kaya may kailangang bilhin na gamit. Minsan night stroll with kids. Wala yung lakad na wala lang, yung trip lang. Kaya itong walk in the park na ‘to last month, isa ‘to sa mga bihira naming gawin. At parang ayaw na umulit ni Luna! Nabigla kasi siya sa paglalakad. Maski si Mama nakasandals pa, di raw siya nabrief edi sana naka walking shoes siya. Hahahaha. Bigla ko lang kasi siyang inaya, di ko pala nabanggit na magpark kami. Akala niya mall lang. Nyahaha sorry maaaa

Maghahanap na rin ako shoes na pwedeng panglakad tapos pwedeng pangbadminton. Ayoko ng maraming sapatos kaya kung meron man na pwedeng panglakad at pangsports, yun ang gusto ko. 😂 Okay pa naman yung skechers ko pangwalking, naiisip ko lang palitan na dahil 5+ yrs na rin naman yon. May running shoes din ako pero di ko na rin nagagamit kasi sumasakit paa ko pagkatagal. Masyado kasing flat? Ganon yung feels. Wala akong alam sa shoes eh. Magresearch muna nga ako. Wow hahahaha

Tonight’s playlist.

I’m back to irregular programming hahahahaha

Di naman ako tumigil sa pagprepare ng baon ni Luna. May mga araw lang talaga na hindi na ko nagpipicture, o kaya nagpipicture man pero di na ko nagpopost pa. Hindi na rin kasi ganon kakulay yung ginagawa ko. Tapos madalas naman snacks na lang siya, ngayon na lang ulit nagbaon ng kanin. Madalas bacon, shanghai at nuggets lang ang gusto. Pag di yan ang ulam saka siya magsasandwich. Hahahaha.

Hindi na rin trip ni Luna yung maraming chechebureche. Saktuhang food picks na lang nilalagay kong pangdesign para di naman sobrang plain. Hehe. Isa pa, nauubos naman na niya yung baon niya so sumakses na ako sa goal ko na maging magana siya kahit nasa school. Early school years niya kasi halos di niya kainin yung baon e. Inaasar ko minsan baka kako puro siya daldal sa seatmate niya kaya di na nauubos yung pagkain niya. Minsan naman, yung food picks kulang-kulang niyang iuuwi pero yung pagkain niya halos walang bawas! Yung food picks siguro nginata niya non. 😂

Pinalitan na nga pala namin ang baunan ni Luna dahil pink gworlie pop na ulit siya. Apaka spoiled naman nento. Nagbago lang ang fave color, bagong baunan na rin. Hahahahaha. Tsarizzzz. Ginagamit pa rin naman namin yung omie at smiggle paminsan minsan kasi syempre dapat ROI malala lalo sa Omie. 🤣

LocknLock ang newest addition to our family of baunan dahil angkyut kahit medyo bulky??? Hahaha. Para ring omie sa laki pero mas secured tsaka mas makapal siya, pansin ko. Tsaka hayaan niyo na kong ijustify tong pagbili ko na naman ng baunan. Hahaha. Pati tumbler bumili ako pero cute size lang kaya nagbabaon pa rin ng isa pang tumbler si Luna. Hahahahaa! Nadale ng cute stuvv, di naman praktikal. Pero swearrrr ang kyut!

O di ba! Binilhan ko na rin si Nami kahit di pa siya napasok sa school. Hahahahaha!