Yankilayan Dusuncelerim Ve Asil Şeyler

Bir psikiyatri 20 yaş altındaki bir çocuğa tanı koyduğunda,o çocuğu evine yollayıp ailesini o tanıdan iyileştirmeye çalışmalı,evet tam olarak böyle çünkü aile de ilk tanı ararsa aile rol yapıcaktır olmadığı kısımlarını yansıtıcaktır.Oysa masum bir çocukta açığa çıkan yaralar berbat bir anne babanın en açık yansımasıdır

Kitap okuma sayım arttıkça ‘ilerde kitap yazma düşüncesine’ düşkünlüğümün azalması neden

Bu pandemi zamanında,çok ağır psikolojik ve fiziksel şiddet görüyordum,Sürekli olarak akıl hastası,evi terket,keske dogmasaydin gibi sadece hakeret icerikli sozlerle buyudum dıs dunya benim icin korkunctu sanki... sonra disari ciktigimda insanlar beni cok korkulmasi gereken,kimsenin laf atamayacagi,dominant bi kiz olarak tanimladi kendi icinde cunku herkesi o evin icindeki gibi zannetmeye baslamistim bir akil hastasi olduguma cok inandirmisti annem ve babam beni. Insanlarla konusurken aslinda ben korkuyordum onlardan farkli oldugumu anlarlar diye ama hep sevgi verdiler hep el ustunde tuttular etiketlerimi yikmama yardim ettiler,zamanla ailem bile etiketlemekten vazgecti.Sakin sizi etiketleyen sen soylesin diyen insanlari ciddiye almayin siz hic biri degilsiniz ustelik surekli olarak yuz binlerce hucrenin yenilendigi bir vucutta siz mi kendinizi yenileyemeyeceksiniz.Siz neye donusmek istiyorsaniz o etiketleri alin,kendi istediginiz insana donusun.Cunku canavarlasmis insan gorunumlu varliklar sizin de onlar gibi olmanizi ister ve sizi yerin dibine ceker.cok guclu olun kimsenin size dedigi degilsiniz.Siz;istediginiz kendinizi gormek istediginiz kisi olmak icin yuruceksiniz...

Ben kimim sorusundan ziyade ben hangi insana göre kimim sorusu daha akla yatkın çünkü her insana belli kısmımı yansıtıyorum ve galiba bir ayna gibiyim karşımdaki insan değiştikçe elimde tuttuğum aynayı değiştiriyorum.Sanki o an da konuştuğum insana benzeyen özelliklerimi yansıtıyorum ve tamamen kişiden kişiye tavrım değişiyor,hani derler ya sen nasıl bir insansan öylesini bulursun.Aslında öylesi dediğimiz kişi arayarak bulunmuyor da,herkes.Mesela ben bile bir çok insanım.Karşımdakine yansıma tutan bir varlığım ona en yakın vibelar neyse ona göre şekil alıyorum nitekim karşımdaki insanın koyduğu etiketi üstüme alıp onla yaşarsam gerçek bir aptal olurum çünkü herkes çok farklı ve herkesin beni gördüğü etikette çok farklı.Ben insanların gözünde şöyle bir izlenim veriyorum değil de ben o insanın gözünde şöyle bir izlenim veriyorum gibi bakmak daha doğru.

Bazı kötü özelliklerimi törpüleyim derken yenileri eklenmiş meğer

Sanırım bazı şeyleri kaldırabilmemin ve içsel olarak çok huzurlu,güçlü durmamın sebebi;guzel bakmam her seye,bir baskasinda guzel bir sey gordugumde ‘icimden’nazar degmesin diyorum ya da birinde kotu bi sey gordugumde allahim sen ona yardim et diyorum herkese tavsiyem birine bakarken ona cok kiymet verdiginiz bir canliya veya esyaya bakar gibi bakin...(dışımdan ne överim ne yererim yalnızca Allah’la benim aramda olan bir duayla derim karşınızdakinin duymasına gerek yok)

Bu arada benim üzülmem bir neyseeee dememe bakar😂

Onların yün örgülü bir kazağı vardı benim ise yalnızca yün ipliğim,her seferinde örüyordum benim de olmalıydı ama ben ördükçe annem geri söküyordu yetişemiyordum sanki onca çabama rağmen onların hazır elde ettiği şeye ulaşamıyordum.Öyle çok hisli bir günün getirdiği bir hissizlik var üzerimde...

Hayatim;gökgürültülü,şiddetli fırtınalı ve karanlık bir yağmur gibiydi ben ise ona inat edercesine açan bir gökkuşaği...