Ekho

Nasıl böyle umursamaz bir şeytana dönüştün.

Seni severken kendimi çok üzdüm

Artık böyle oldum ben. Biraz güvensiz, biraz hissiz, biraz kimsesiz, çokça sessiz. Tepkisiz ve her şeye karşı isteksiz.

Yazmak istediğim anlarda yazamadım. Konuşmak istediğim zamanlarda dile getiremedim. Gitmek istediğim anlarda oturdum. Özlediğim anlarda koşup boynuna sarılamadım. Olmadı yani! Olmasını istediğim şeylerin, hiçbir zaman olmamasına alıştım zamanla.

Madem milyarlarca ihtimal varken rastladık birbirimize. Kal böyle değişme, gitme, bitme, yaşlan benimle.

O da bir şey mi? Gönlümü kıran insana nasıl tamir edeceğini öğretmişliğim var. Ve ona rağmen gönlümün alınmayışının ağırlığı…

Sana ait olan seni bulur.

Her gözyaşı bir yangın, her saç teli bir urgan, her veda ise bir solmuş çiçek.

Ben onun gülüşüne öldüm, o benim ölüşüme güldü. Farklıydık işte...