P.S. The Fernweh Type

I don't know what to say today. So, I'm sitting in silence.

Nie powiem ci, że za tobą tęsknię i że jesteś prawdopodobnie jedną z pierwszych myśli, które przychodzą mi do głowy po przebudzeniu. Nie powiem ci, że cię lubię, bo już raz to powiedziałam. Nie powiem ci, ile razy chciałam się z tobą skontaktować, ale ostatecznie jestem zdyscyplinowana i czekam na twój ruch. Nie powiem ci, że szczerze wierzę, że jesteś jedną z tych dusz, które miałam spotkać w życiu, aby coś we mnie się zmieniło. Nie powiem ci, że fakt, że wszechświat umieścił nas w niewłaściwych rozdziałach, jest frustrujący. I nie powiem ci, że może pewnego dnia wyznam ci to wszystko, bo wtedy będzie łatwiej.

📷 1st Photo: 2026 | Sony A7IV + Viltrox 35mm LAB f1.2 📷 2nd Photo: 2019 | Canon 6D + Sigma 35mm ART f1.4

[EN] I'm infatuated. With the city, too. But "infatuation" is an unexplained magic, and "love" is a word of reason, and the line between adoration and indifference is very thin. It's very simple. I've waited enough. So, instead of a lack of words or an outpouring of them, send me an empty letter. The letter will get lost anyway, and we'll wonder which of us is silent and wasting time with idiotic games. You'll wonder why you're still stuck in a place full of loud melodies where once our innocent glances were worth a thousand words. The truth is, ultimately, you're the one losing me. The question remains "what if?". – P.S. The Fernweh Type

Wszystko, co po nas pozostało, to moje ukryte wiersze, pisane w świetle księżyca, podczas gdy wszyscy, których znam, karmią swoje zmysły chwilową amnezją. - P.S. The Fernweh Type

And, if you like astrology, that's the real mess in my head: ☼♎︎ / ☾♑︎ / ↑♋︎

Typical view from Miradores in Granada [Spain]. People enjoying the cold beverages with Lays, Jamón or… Chorizo. 🧡 The only thing left is knowing what they were talking about, because I'm sure it was worth it – while waiting for the dusk.

[EN] I want to be able to forget about you and step into the unknown future of my great desires. Because I'm like a moving cloud, looking for a sun, so that I can shine in the golden hour of my passions. – P.S. The Fernweh Type

Nienawidzę czuć do ciebie czegoś, bo być może ty nie czujesz tego samego. Dlatego będę cię unikać, dopóki nie staniesz się "kimś, kogo kiedyś znałam".

They thought about each other every single day. Although he never texted her to ask her out, because he was scared. And she never texted him, because she believed in... If he wanted to, he would. So, they exist only on paper as a poem. The end.

Flowers? And sunset??? May this kind of love find me.

Escribí un poema sobre nosotros y, si lo supieras, desearías poder leerlo. Quizás algún día te lo enseñe. O no, porque no es tan bonito.

This sunlight... Omg. One of my fav view points of Granada. Here's where magic can happen.

Before blue hour hits, i'm speaking the language i wish you could understand...

Chasing couples like sunsets.

Decisive moments.

A few photos from Monday's Lunes Santo in Granada. I'm not religious, but I really admire this tradition! It's fascinating.