“Ben de bir resmin var,

Hayat kısa,

İnsan, bir gözlerine dolanı,

Bir de yüreğine, kördüğüm olanları anlatamaz.

Geleceğim, bekle dedi, gitti…

Ben beklemedim, o da gelmedi.

Ölüm gibi bir şey oldu…

Adam çok seviyordu

Kadınsa o sevgiden habersizdi

Bi rakı masası geleneği olarak o gecenin şerefine kalktı bardaklar havaya

“ Yarasın “  dedi kadın

“ Haklısın “  dedi adam içinden 

İyi ya, madem ki hepimiz günün birinde çekip gideceğiz,

O halde bunca matem bunca kahır ne için? 

Sizinkisi matem değil zaten, korku! 

Hayat demek ölümü beklemek demektir.. 

Az çok hepimiz denizi, yıldızları, ağaçları, işte falanları filanları göreceğiz.. 

Bir çok şeyin tadına bakacağız.. 

Sonra da ister istemez gidiyorum elveda şarkısını söyleyeceğiz.. 

Öyleyse gidenin de kalanın da 

“Üzülme değmez sözünü duymaktan sıkıldım.

Değmeyenlere zaten üzülmem.

Üzüldüğüm şey;