Imperfection is Beauty

There’s a trouble in my mind I can’t define,

A quiet storm, no reason, no sign.

Tears fall sudden, like drops of rain,

But I can’t point to the source of pain.

I drift away, lost in thoughtless flight,

Out of focus, though it’s broad daylight.

A smile may hide what’s hard to say,

But inside, the colors fade to gray.

Still I carry on, day by day,

Hoping light will find its way.

For even storms must pass in time—

By Jorge Melwin H. Samonte

Tila buhay ng aking pamilya ay isa itong alamat. Na kahit kailan kakaiba ang pamagat. Iba't ibang mga problema ang aming nakatapat. Kaya hayaan niyong istorya namin ay aking ilahad.

Araw araw kala mo isa lamang tong bangungot. Mapa pitaka o bulsa wala kaming perang mahugot. Di namin alam kung saan ba pwedeng merong perang mapupulot. Akoy nag tataka dahil ang mga bulaklak na panay dilig ngunit tuyot parin ang talulot.

Pero alam ko ang pag hirap hindi ito samin naka takda. Kikilos ako dahil isa ako sa nakakatanda. Ako'y kikilos hindi lang puro salita. Idadaan ko lahat sa diskarte at idadaan ko sa gawa.

Pag gising sa umaga idadaan ko muna sa kape. Mag tatrabaho ako dahil ako'y sa inyo may pake. Handa kong gawin lahat katawan ko man tila ay hati. Handa akong mag trabaho tirik man ang araw o malalim man ang gabe.

Lumipas ang ilang araw sa wakas nakahanap nako ng trabaho. Gagawin ko tong lahat para sa inyo ng wala man lang reklamo. Mag hintay lang kayo sa bahay, mag laro o makinig sa radyo. Buhay natin asahan mo gagawin kong magandang scenario.

Marami na kaming nalagpasan na hamon. Kahit may mga araw na hindi namin alam kung kami pa ba ay makakabangon. Tila kami minsan parang hinahampas ng alon. Pero ang pamilya ko'y madiskarte at hinihigitan namin Kung ano kami kahapon.

Salamat sa mahal kong asawa na nandyan palagi. Sa tuwing ako'y uuwi sumasalubong ng bati. Salamat sa anak kong walong taong gulang; Hayaan mo anak bibilhan kita ng gusto mong laruan pag nabayaran ko na lahat ng utang.

Salamat rin sa panganay kong anak Sa pag alalay sakin kahit alam mong daanan natin ay malubak. Alam ko hindi natin matutugma kung ano ang ating kinabukasan, Pero ang alam ko, matutugma natin kung ano ang ating naranasan.

Pag mamahalan na bumabalot sa pamilya ko ay nakabaon. Marami na kaming nalagpasan na hamon. Kami ay mag papatuloy hanggang sa meron pang oras at panahon Isipin niyo lang na ang pangarap natin mas malapit na ngayon.

By Ezrah Chin Canlas

O woeful heart, in sorrow clad, Unseen, unheard, in shadows sad. Oft cast aside as autumn leaf, Bereft of warmth, enwrapped in grief.

Mine words dost fall on ears unheeding, Like whispers lost to winds receding. No solace giv'n, no kindness shown, A weary soul, unloved, alone.

In mirkéd halls where voices chime, Mine own is but a fleeting rhyme. Of worth unweighed, of care unspoken, Mine spirit bent, yet ne'er quite broken.

By Jorge Melwin H. Samonte

VERSE 1:

Teka bakit ganon?

Ang bilis ng panahon

Pinapantasya ko lang noon

Minamahal na ako ngayon

Dati wala akong hangad

Minsan pa nga sinisipag maging tamad

Yung hindi ko pa hinihiling binigay na sakin agad

Ang isang katulad mo'y walang katulad

Ang sarap sa feeling pag gising ko ikaw ang bungad

Tapos ikaw agad makakausap

Sayo ko lang talaga nadama to

Meron palang kagaya mo

Na mag mamahal sakin ng totoo

Sayo ko lang natag puan ang salitang panalo

CHORUS:

Buti nalang sakin ka

Hindi na ako mag iisa

May kasama na akong tumanda

(Mabuti nalang)

Buti nalang talaga

Laging nandyan ka

May parating nag papasaya

(Buti nalang)

VERSE 2:

Sarili ko lang iniisip ko dati

Pero ngayon ikaw na lagi

Wala akong pake bukas kung ano ang mangyayari

Ngayon may pake nako kasi

Kasama na kita syempre

BRIDGE:

Bago matapos tong kanta gusto ko mag pasalamat

Dahil sakin kana kahit hindi kita natagpuan ka agad

Salamat God

Dahil kami ang napili mong ipag tapat

By Jorge Melwin H. Samonte

Ang bilis ng panahon kailan lang hindi tayo mag kakilala

Ka'y tagal ko tong hinintay at hiniling buti nalang ang panahon ay nakisama

Ang daming nawala sakin ngunit ngayon alam ko na

Ang lakas mo pala kay bathala at pinag lapit tayong dalawa

Ikaw nalang ang kulang buti dumating ka

Dating buhay ko ay punong puno ng pait buti tumamis na

Dati wala na akong gana

Ngunit ngayo'y nag karoon nang sigla

Tila wala ng katapusan ang pag tibok ng puso ko sayo

Lagi sinasambit ang pangalan mo

Laging sinasabi na huwag ka ng lumayo

andito lang ako mahal umaraw man o bumagyo

Sa tuwing lalabas ang mga luha hayaan mong ako ang sumalo

Kahit saan ka pa pumunta asahan mong naroon ako

Wag kang mag alala dahil ito ay aking ginusto

Ako'y mag sisilbing pahinga sa tuwing magulo na ang mundo mo

Handa ko sila banggain sa mga nag babalak bumangga

Ako'y magiging kawal mo at magiging panangga

Aalisin ko lahat ng pasakit mahal huwag kang mangamba

Dahil Kasing lalim ng patalim ang samahan nating dalawa

Marami pa tayong lalakaran, marami pang pag mamasdan

Ilang halimaw pa ang makakasalamuha natin sa daan

Sakin kalang kumapit kahit maraming balakid

Sayo lang ako maaakit, araw araw handa akong umawit

Handa kita puntahan kahit ikaw ay malayo

Handa kita alalayan kahit paningin mo ay lumabo

Pag tayo ay nag kita isasakay kita sa puting kabayo