1905-∞

“Yaşıyorsam, ne olursa olsun yaşıyorsam, inadına, gözüne vura vura yaşıyor ve gülüyorsam, gülüyor ve konuşuyor ve yazıyor ve öykülerimi kahkahayla, çağlayan neşeyle anlatıyorsam, ağlıyorsam kendimi tutmadan, bırak gitsin diyebiliyorsam dosta düşmana, bırak aksın diyebiliyorsam kendime ne olursa olsun, ondandır, onun anlattığı deniz yüzündendir. ruhumu bir “merhaba!” ile ateşliyorsam, “aganta burina burinata!” diye başlıyorsam her yolculuğa, her maviye gülerek bakıyor, her çocuğu gözlerimle seviyor, her kitabın her sayfasını ayrı bir zevkle okuyor ve hayattan sıkılmıyor, sıkılamıyorsam, ondandır. mutluluğu her türlü kötülüğün arasında bir parça gökyüzünde, bir çiçekte, bir kuşun ürkek bakan gözlerinde, bir kedinin tüylerini kabartışında buluyor ve yine gülüyorsam, onun yakamozundandır.”