قَالَ لَاتَخَافَاإِنَّنِي مَعَكُم

250 gönderi!

İstanbul benim canım

Vatanım da vatanım

Allahım, beni biliyorsun, bir mutlu son yazdın mı bana, deyiver şu kölene

Bazı repliklerimi unuttum, bazı rolleri çaldım, sahnede uyukladım

Ama şimdi geldi de sırası bir müjdenin, bir armağanın

Kullanmadığım kelimelerim var, saklamışım andıkça kamaşmışım

Kayıp dillerin arasından çekip çıkarmışım, kör hafızların lehçelerinden,

Sabahki taarruz için biriktirilmiş sözlerden, istiklal marşlarından,

Unutulmuş dervişlerin dağarından, vasat alimlerin notlarından,

Aşka yeteneksizlerin ezberinden, okunmayan yazarların defterinden,

Bütün o sözcükleri topladım, oturdum kumar masasına

Dünyanın en tuhaf eli bende, talihim bir ucundan tutuşuyor, görüyorum

Batmak üzere geldim, imha edesin şu beni, kullanıp atasın

Irmaklar geçirmeyesin, sallardan itesin, tenha koyasın