#yp1

Arada yazamadım, ama sorun bi neden yazamadım? Yok bi sebebim sanırım, yorgunluk hariç. 

5. gün için planımız Poseidon, Ottoman ve Mevlana idi. Hem oraları genel bir görmek istiyorduk, hem de Mevlana’da birtakım planlar yapılmış idi... Sabah 10:00 gibi çıkıp sektörlere gittik. Önce Welcome Baby ve Ahtung Baby’yi yapmaları üzere arkadaşları Ottoman’ın başında bıraktık. Biz de Mehmet’le Taş Ocağı’na (VI-) devam ettik. Önce başka birkaç rota da yaptık da anmaya pek gerek yok, boş kalmasın diye bolt atılmış rotalar desem yeri. Sonra Mevlana’ya varıp Kemal’le Mustafa’yı gördük. 3 gündür Müren (VIII+/IX-) üzerinde uğraşıyorlardı fakat biz geldiğimizde biraz az ısınmaktan ve fazla yüklenmekten Kemal kolunu fena sakatlamıştı ve pek devam edebilecekmiş gibi durmuyordu. Bizim projelemek için seçtiğimiz Crescendo (VIII) da Müren’in yanı olunca devam eden iki gün kardeş kardeş oralarda takıldık.

Sağ taraftaki medusa kafası gibi olan şey meşhur ‘Müren’, soldaki tırmanıcı da Crescendo’da iş üstünde bendeniz. 

Bu rotayı ertesi gün sözüm ona dinlenme günümüzde de denedim. Kilit hamlesini yatmadan geçmeyi başaramıyorum dayanıksızlığımdan ötürü. Umarım bir dahaki gelişimde, deyip zorlamayı bıraktım. İnat manasız yoksa kolu bırakacağım...

Buna ve Müren’e sayısız başarılı/başarısız girişimlerden sonra (Rus  arkadaşlardan arta kalan vakitlerde) bundan sonraki 6. günü de yarı dinlenme günü şeklinde noktaladık. En azından içimde kalmamış oldu: VIII rotayı flashlayacak hale daha gelinememiş. Güç var, dayanıklılık artmalı. Resim bunu söylüyor. 6. günün kalanında gerçekten dinlenmeyi denerken görmediğimiz taraflardan birini daha görelim diye yeni istikameti belirledik. Küllüin’de ‘bir şeyler’ çıkılacak... Bakalım neler varmış...

Küllüin’de kalabalığız. Bizi takiben birsürü başka insan geliyor. Neyse ki temizinden bir-iki ısınıyoruz Daft Punk (VI) ile. Sonra ilk çok heveslisi olmamıza rağmen Efe-Cemal’de (VIII) kuyruk var diye Mezoterapi’ye (VIII) mi girsek diyoruz. Iıh. Girişi bile çözmek gerek. Elimi de kanatınca hadi diyorum, başlarım rotasına. O ara Efe-Cemal de boşalıyor, Mehmet de fırsattan istifade dalıyor. Flashladı flashlayacak derken sondan bir önceki hamleyi yapmak için dizini soktuğu kovuktan dizini geri çıkaramıyor. Rotayla 2.5 dk, dizi çıkarmak için 3 dk. uğraşıyor ve sonunda başarıp acı içinde iniyor. Biz flashladı sayıyoruz ama dizi bırakmadığına daha çok seviniyoruz. Benim iki denememin sonu yine yarım bir rota. Dayanıklılığım izin vermiyor, sonradan toparlayıp hamleyi çıkarabilsem de tek seferde gelmiyor ha gelmiyor. VIII’ler beni üzüyor.

Üsttekinde ben Efe-Cemal’in sonundayken, altta ise Can’la rotanın betalarını konuşurken. 

Son olarak bir de Orion’u deniyorum, ııh, son VIII denemem de hüsran. Derecemiz bu değilmiş demek, deyip dağılmıyoruz tabii. Yine antremanların bizi VIII deneyebilmeye getirmesi, Mehmet’in Eto’yu geri getirmesi ile iki tane VIII flashlaması ve onun da Müren’i bile zorlayabilmesi bizim için oldukça mutluluk verici durumlar. 

Yarın yolda ve sonrasında mütemadiyen yeni antreman planları yapılacak, yeni yol haritaları çizilecek, “Ben aslında şunu yapardım da”lar konuşulacak... Ama elimize kalan kan-ter-gözyaşı üçlüsüyle kaplı anılar, başarılar ve hep hoş bir sedası olan güzel Geyikbayırı’nda naif tırmanışlar. 

Siz siz olun YP1′inizi eksik eylemeyin, ipin yarım metre üstündeyken geliyorum diye bağırıp hamle yapmayın ve 4 sn.den fazla front lever’da durabildiğinizi iddia etmeyin, sadece durun. 

Geyikbayırı’ndan tüm tırmanıcılara selam.

Geyikbayırı’ndan merhaba.

Gece yolculuğuna biraz sarkan bir çıkışla İstanbul’dan başladı macera. Sabah 6.30′da Antalya’da sabah çorbaları içildi, 7.45 gibi de bir güzel uykuya çekilinip 13:00 gibi dinlenmiş olarak ancak parçalı bulutlu bir Geyikbayırı Günü’ne selamı çaktık. Kahveydi kahvaltıydı derken ancak 2.30-3.00′e doğru İTÜDAK’tan diğer arkadaşların da olduğu Alabalık-Balkon2 sektöre varabildik. 

Josito Camping’de kalıyoruz. %50 indirim zamanına da denk geldiğimiz için tırmanış arkadaşım Mehmet’le kendimize bir güzellik yapıp bungalovda kalmaya karar verdik, biraz önce de ne kadar iyi ettiğimizi tekrar konuşuyorduk. Çadırcılardan 10 lira falan fazla verip ısıtmalı, yataklı ve korunaklı bir yerde yatmak tırmanışların daha verimli olabilmesi açısından da oldukça mantıklı. 

Sektörde rota çeşitliliği oldukça güzel. Şu an önümde rota rehberi olmadığı için isimlerini yazamıyorum ama ilk günümüz de olduğu için abartmayıp 4-5 tane 6- (5b) ila VII- (6a+) arası rota tırmandık. Negatiften slope’a, crimplerden ceplere her türlü tutuşu veren, keyifli rotalardı hepsi. İlk gün yorgunluğunu güzelce attık diyebilirim. 

Buranın akşam yemeği olayı çok güzel. Herkes benzer zamanlarda rotadan döndüğü için hep beraber bir yemek-çay-kahve faslı oluyor 7-9 arası. Sohbetli de oluyor bunlar için kapalı ve görece sıcak da bir yer olduğu için. Arada eski güzel arkadaşlarla karşılaşmak, yenilerini edinmek de cabası.

Akşam resepsiyonun da olduğu ‘salon’da da biraz takıldıktan sonra YP1′leri (bir çeşit toparlayıcı karışıma kendi bulduğumuz isim, bir ara üzerine bir şeyler yazmak isterim) hazırlamak için odamıza döndük. İlk gün şapşallığı, biraz vaktimizi aldı ama daha önceki tecrübelerimize dayanarak söyleyebilirim ki, buna değecek. Bir de zaten tırmanış tatilindeyiz, başka neye vakit harcayalım ki, kafalar rahat...

Kendimize iyi bakıyoruz, depolar da dolu önümüzdeki bir hafta için.

Mehmet’in de hepinize selamı var. Yatağında YP1 ile verdiği bu pozu bu yıl çok konuşulacak.

Bir aksilik olmazsa yarın yazarım tekrar. Geyiklerin selamı var.