#yelaband

Nakita ko lang 'to sa SM North last December 2015. As in stare lang kung stare. Hindi naman ako marunong magbass. Ayaw din ako pabilhin ng parents ko. At syempre, hindi ko pa nakikilala yung YELA. Tapos ngayon... Grabe! Parang future sight lang talaga. Same brand, same model, different color lang dun sa nabili na bass. Woooh! Yelapoops is forever!

Nung elementary ako nagtake ako ng piano lessons kasama ng ate ko. Medyo inis pa nga ako nun kasi keyboard yung pinangppractice ko sa bahay. Pero nung nakasanayan ko na, dun nag-open yung world ko sa music. Nagddownload ako ng mga anime sheet music sa internet. (Hi mga otaku dyan!) Kung kilala nyo si Josh Agarrado, ang galing talaga na pianist tapos nagttranscribe din sya ng mga anime songs. Idol ko din yun. Nung high school naman ako... pinangarap ko na rin talaga bumuo ng all-girl band kasi sa batch namin, may banda na puro boys. Yun din yung time na nagka-electric guitar ako as a gift galing sa mga ate ko. Excited akong matuto kaso wala naman ako mahatak sa classmates ko na mag-aral ng instruments dahil hindi naman ganon kalakas yung influence ko. Ako yung typical na estudyanteng may salamin at braces na walang ginawa kundi mag-aral (at mag-anime at basketball?) Since wala din naman akong maka-jam bukod sa dad ko, napagisip ko na rin na magbalik loob sa violin (dahil sa La Corda D’Oro na anime). Nagstop din kasi ako maglessons nung grade 6 e, so tinuloy ko nung high school. Naka-jam ko yung mga fellow violin students. Ang saya. Ang fulfilling. Kaso nung 4th year, natigil din kasi kailangan magprepare for college.

Fast forward ngayon...hindi ko na babanggitin tungkol sa college life ko. Hindi ko lang talaga inexpect na ma-meet ko ang bass. Dati na-aastigan ko sa mga nagsosolo na lead guitarists pero ngayon, mas na-amaze ako sa bass. Kasi isa sya sa mga importanteng instrument sa banda. Siya yung foundation tsaka nagbibigay ng meat sa isang kanta. Super thankful din ako sa mga kabanda ko at si manager na nag-welcome sakin kahit wala naman talaga akong alam sa instrumento na pinagkatiwala nila sakin nung June. Natuto nalang ako. At syempre kahit na minsan hindi ko na-fulfill yung mga expectations nila (nung nagksakit ako at mga araw na hindi mag-attend ng practice), pagsisikapan ko na higitan pa mga past efforts ko sa mga darating na araw - practice, gigs, at sa lahat ng events na masasalihan namin. Yela is <3!

Ito yung mga araw na kaming nalang dalawa ni Tsong Gu Sheila ang naiwan sa band.. syempre kasama si Manager. Sa totoo lang.. hindi naman talaga kami ang bumuo ng banda na ito.. kun’di and former lead guitarist at bassist namin. At ito ang istorya kung paano kami nabuo. :)

Habang naka-tambay sa office ni manager, sa One Oasis Condo.. nagkuwento si former lidista, kapatid ni Manager at former lead guitarist namin, na bumubuo sila ng banda ng kanyang kaibigan. Sobrang close nila ni former bahista.. at dahil sila palang dalawa ang nagbabalak sa pagbuo ng banda, inalok niya ako. Sabi ko ako drummer. HAHA. Gustong-gusto ko talaga matuto magdrums noon. Late 2012 kasi, nag-uundergo ako ng drums lesson sa isang kakilala ng ate ko na nag-aral ng musika sa U.P. Hindi ko nalang naipagpatuloy noon kasi ang daming nangyari. Pero.. hindi ako natuloy na magdrums. Ayun. Nauwi ako sa mikropono. Sabi kasi nila ang mag-front.. okay lang naman sa akin basta banda hehe. Ni-refer ko sa kanila si Sheila.. kaso pinag-iisipan pa nila. Gusto kasi nila lalaki na gwapo. <3 Sa paghahanap namin, nakilala namin si Chinito (syempre.. di ko na babangitin totoong pangalan haha). Nakakainis kasi paasa siya. Dapat siya ang bahista. Type lang pala niya sa ate mong former lidista. Haha. Lumipas ang maraming araw.. napagdesisyonan namin na si Sheila nalang ang drummer, ako sa rhythm, si former lidista si former lidista, at si former bahista si former bahista. XD January, 2016. Ang buwan kung kelan kami nagsimulang mag-aral ng mga instrumento namin. Si manager nag nagtuturo sa amin. Halos lahat kami basic lang ang alam. Never kami nabuong magkakasama na tumugtog sa band rehearsal studio. Isang beses na nabuo kami, walang available na studio. Occupied lahat sa San Antonio Village. -_- To cut the long story short... Unang umalis si former lidista.. hindi ko alam yung dahilan pero, ni-respeto nalang namin yung desisyon niya.

Sa pagkakataong iyon, ang saya namin ni tsong gu Sheila.. kasi akala namin, aalis din si former bahista kasi wala na si former lidista.. dahil nga close sila, at sila naman talaga ang magkakilala. :’) kaso.. lumipas ang araw, February yun.. nung nagpaalam si former bahista na.. aalis na din siya. </3 pero naintindihan namin, tama naman siya, first priority dapat ang family. Samin kasi ni tsong, okay lang magbanda. So ayun.. Dalawa nalang kami.. Patuloy na nagdarasal na mabuo ulit. Nagpost ako sa lahat ng groups na nakita ko sa FB para lang makanap kami ng lead at bassist. Maraming interasado.. kaso.. yung iba hinda naman pinapayagan ng magulang.. yung iba drawing.. yung iba, hay.. ewan ko. -_- nawawalan na ako ng gana that time.. pero pinagdasal ko.. na bahala na si Lord magbigay sa amin ng bahista. Lumipas lang ilang minuto, nakita ko nagpost ng JPOP cover si Rejesa. Minessage ko siya nun.. nagbakasali lang na baka gusto niya magbass. Sabi ko punta ka nalang sa studio ni manager sa one oasis. So ayun. Di ko ine-expect.. pero pumunta talaga siya!! <3 Kasama pa niya mamabear niya. <3

June 10, 2016.. Ang araw na nabuo kami. <3 At nadagdagan ang pressure na dinadala ko, kasi, kailangan ko na mag-aral mag-lead guitar. -_- Anyway.. Solid! Yel~loves! <3 Happy poop.