#yaz2018

Beni mutlu eden, sevdiğim, hatırlamak istediğim şeylerle ilgili buraya kendime notlar bırakmaya karar verdim.

İlk post mini tatilden geliyor. 

Plan:  2 gün Cumartesi-Pazar Seferihisar’da anneannemde kalıp orada vakit geçirip Pazartesi-Salı Çeşme’ye geçmek.

1. Gün

Biri İstanbul’dan diğeri Dikili’den gelen arkadaşlarımın beni evden almalarıyla tatil başlıyor. Seferihisar’a girmeden yol üzerinde Bademler Köyü’ndeki kahvaltıcılardan birinde kahvaltı yapacağız. Yolda telefondan baktığımız yorumlar pek yardımcı olamasa da bahçesi olan açık büfe kahvaltı veren bir mekana oturuyoruz. Ortamda çok fazla sinek olması dışında keyifli bir yer. Kahvaltı oldukça doyurucu.

Öğleden sonra genelde Seferihisar’da gitmeyi tercih ettiğim Akarca’daki Mali Beach’e gidiyoruz. Akarca’nın suyunda şoklanıp, iliklerimize kadar donuyoruz ama keyfimiz gayet yerinde. 

Akşam anneannemin içli köftelerinin üzerine Sığacık’a iniyoruz. Keyf-i Kahya Cafe’de dondurma yiyeceğiz. Dondurmaları Ege Üniversitesi onaylı. Gerçek keçi sütünden yapıyorlarmış. Bunlarla ilgilenmiyorum ama meyveli dondurmalarından denemiştim daha önce gerçekten lezzetliler. Kızlara da tattırmak istiyorum. After Eight’e bayılan biri olarak  naneli-çikolatalı dondurmalarıyla beni benden alıyorlar. Evet hala o dondurmayı sayıklıyorum. Ufak bir Kaleiçi turu yapıyoruz. Genelde Kaleiçi’ne pazarın olduğu günler gidiyordum. İnanılmaz kalabalık ve bunaltıcı oluyor ama akşamları çok keyifli. Kale dışındaki bütün o kalabalık ve gürültüden soyutlanarak gerçekten Citta Slow ünvanının yakıştığı bir Ege kasabasında olduğunuzu hissedebilirsiniz. Nitekim kasaba bu ünvanı aldıktan sonra bir haller oldu. Kasabanın popülaritesi arttıktan sonra İnsanlar güzelim mandalina bahçelerini, Rum evlerini satıp, yok edip yerine apartmanlar diktiler. Toplum olarak tarihi, çevreyi korumayı, bir yeri var edenin orayı özel, güzel kılan şeyler olduğunu bunları yok etmeden önce anlayabilecek miyiz acaba bir gün? Daha çok şey yazarım Seferihisar’da içimi yakan şeylerle ilgili de belki başka bir yazının ana konusu olur...

2. Gün

Sabah kızlar uyanmadan koşarak Seferihisar Merkez’deki Neriman Fırına gidiyorum. Seferihisar’a ilk kez gelen arkadaşlarıma buranın boyozunu tattırmam lazım ki bence yediklerimin en iyisi. Evde anneannemle hazırladığımız efsane kahvaltıdan sonra (hazırladığım kahvaltılar konusunda asla mütevazı olamayacağım :D ) bu sefer denizini daha çok sevdiğim Akkum plajına gideceğiz. Denizini her ne kadar daha çok sevsem de Akkum’daki beachlerin gereksiz pahalılığı ve kalabalıklığından dolayı özellikle hafta sonu asla tercih etmem ama arkadaşlarımın burayı da görmelerini istiyorum.

 Akkum’da iki koy var. Büyük Akkum ve Küçük Akkum. Büyük Akkum halk plajı. Oldukça uygun ancak çok kalabalık ve Küçük Akkum’a göre deniz daha çalkantılı olabiliyor. K. Akkum’da sanırım 2 beach var. Açıldığından beri gittiğimiz Küçük Akkum Beach’e yöneliyoruz. Kapıdan girer girmez ilk tereddütü yaşıyoruz. Çok kalabalık, oturacak doğru düzgün bir yer bulamıyoruz. En üst kademede yer buluyoruz. Şunu söylemeliyim ki misafirlerimi buraya getirdiğim için  mahçup oluyorum. Giriş ücreti Çeşme beachlerini aratmasa da hizmet, kalite açısından çok dipteler. Hafta sonu yoğunluğunu anlayabilirim ama minderlere havlumu sermek istemedim o kadar kirliydi. Ben Küçük Akkum’un denizini çok seviyorum ama gidilecekse hafta sonu tercih etmemek doğru karar.

Gün batımını izlemeye B. Akkum’un üstünde yer alan otele yöneliyoruz. Girişteki fotoğraf oradaki gün batımı. Hava esiyor, güneş batıyor oh bir de çay söylüyorum, sevdiğim insanlar yanımda. Tam olması gerektiği gibi bir an. Otelin kayalıklara yerleşmiş denize tepeden baktığınız bir restorantı var. Kızlara akşam yemeği için burayı teklif ediyorum ama onların akılları Kaleiçi’nde.

Kaleiçi’nde önceki akşam gözümüze kestirdiğimiz, canlı müzik yapan mekanı arıyoruz. Canlı müziği ararken mekanın önünden geçip bir tur atıp geri dönüp oturuyoruz. Restorantın adı No:17 sokakta küçük bir meydancıkta oturuyorsunuz. Canlı müzik Cuma-Cumartesi varmış. Biz Pazar akşam gittiğimiz için yetişemedik maalesef. Mezeler, ilgi, ortam, her şey çok güzel ve keyifliydi. Kesinlikle tavsiye ederim.

3. Gün

Kahvaltıdan sonra Çeşme’ye doğru yola çıkıyoruz. Hedef Çakırbey Boutique Hotel. Otel Alaçatı’da merkezi bir konumda, tek katlı, gayet sevimli, temiz. Bir çekirdek aile tarafından işletiliyor. Eşyalarımızı odaya bırakıp hazırlanıp Aya Yorgi’ye doğru yola çıkıyoruz. Sole&Mare’a giriyoruz. Hafta içi olduğu için sakin. Aya Yorgi koyunun denizi her zamanki gibi mükemmel. Yüzmeyi en sevdiğim koylardan burası adeta havuz gibi. Suyun ısısı, berraklığı, rengi, derinliği benim için kusursuz. Aya Yorgi’deki beachlerde insanlar denize girmek yerine ortamlarda takılmayı tercih ettikleri için insan kalabalığı da yok suda. Hatta saat 6 sularında koca koyda tek başıma yüzdüm. Mükemmeldi. Yüzerek bütün beachleri şöyle bir kolaçan ettim. Sole&Mare’nin kapanış moduna girip insanların iyice seyrekleştiği saatlerde Kafe Pi kopuyordu ve hala yoğundu. Kopan bir mekan daha vardı. Diğerleri sakindi. Eğer hafta içi happy hour istiyorsanız Kafe Pi tercih edilmeli gibi görünüyor. Denizden 19.30′a doğru ayrılabildik. Mekanda da sadece biz kalmıştık zaten ve kapatıyorlardı. Halbuki denizin en güzel saatleriydi. 

Otele geri dönüp hazırlanıp çıkmamız 9 buçuğu buldu. Ara sokaklar oldukça tenha olmasına rağmen Alaçatı’nın ana caddesi her zaman olduğu gibi insan trafiğinin yer yer tıkanacağı kadar kalabalıktı. Yemek yiyecek yer bulmakta zorlandık. Sonunda kalabalıktan bunalıp oldukça tenha bir sokakta hamburger yedik. Eğlenmek için bir kaç internet tavsiyesine bakarak Hacımemiş Mahallesi tarafına yöneldik. Yaklaşık 10-15 dakikalık bir yürüme sonrasında varabildik ve meğerse asıl ortam burasıymış. Eski alaçatı evlerinin olduğu mahallede kimi evlerin önünde teyzeler kapıların önünde sohbette, kimi binalardan müzik sesleri geliyor, minik meydancıklarda kafelerde gençler yoğunlukta. Aradığımız mekan pazartesi olduğu için kapalıymış ama burada önünden geçerken bile asla kayıtsız kalamayacağınız bir mekan var, Atiye. Kahve krizim tuttuğu için kızları zorla Atiye’nin bitişiğindeki kahveciye oturtuyorum. Atiye’den gelen Türkçe pop sesleri eşliğinde, biraz şarkılara eşlik edip, biraz oturduğumuz yerde dans ederek hızlıca kahveleri içip kendimizi Atiye’ye atıyoruz. İçerisi full. Girişteki bölümde ayakta bir süre takıldıktan sonra bizi ana mekana alıyorlar. Dediğim gibi play listi gerçekten çok eğlenceli. Klasik olmuş genelde nostaljik Türkçe pop. Dj de bence çok başarılı hiç bir şarkıyı gereksiz uzatmadı. Her şarkıya eşlik edip durmadan dans ettik ama maalesef bu mutluluk çok sürmüyor çünkü 01.30′da burada mekanlar müziğin sesini kısmak zorundalar. O saatten sonra mekan bitiyor. Biz müziğe kayıtsız kalamayarak kendimizi içeri attık ama tabi aslında burası küçük ve şık bir restorant. İnsanlar yemek masalarının başında dans edip müziğe eşlik ediyorlar genelde. Çok içkimi alayım dans edeyim mekanı değil yani.

An itibariyle Spotify’den listelerini bulmuş bulunuyorum. 

https://open.spotify.com/user/mc-186/playlist/68P6Tc1ZP3uJloYYQNC5qg?si=Af6paSWmROuKZFT72PdJ1Q

 Atiye kapanınca biz de otelimize dönüyoruz. Otelin sevimli, küçük bir bahçesi var. Bahçede gece serinliğinde, karanlıkta sohbetle çok keyifli bir iki saatte burada geçirip artık yataklara gidiyoruz.

4.Gün

                                                                 Sabah oteldeki minik bahçede kahvaltı yapıyoruz. Otelin kahvaltısı minimal ama doyurucu. Bugünkü plaj hedefi Fly-inn Beach. Burası Çiftlikköy tarafında kalıyor. Oldukça büyük bir alana yayılmış, şık bir mekan. Denizi de çok güzel ama mekanın bünyesindeki su aktiviteleri hem denizi dalgalandırıyor hem de açılma konusunda biraz tedirgin ediyor insanı. Salı günü olduğu için burası da pek kalabalık değil. Belki de bu yüzden denizin hemen önündeki çim alanda rahatça yer bulabiliyoruz. Çalışanlar ilgili, alçak sesli müzik çalıyorlar. Oldukça huzurlu, keyifli bir gün geçiriyoruz. Yine mekanı kapatıp  7 buçuk gibi çıkıyoruz.

Yolda ve tatil boyu bize eşlik eden Yasemin Mori-Edis düetini buraya iliştirmesem haksızlık olur. 

https://open.spotify.com/track/2UbhqRuMeXbNkA6Ch5nmlv?si=oSKOEfNQQrq5E8UIKn55vw

Akşam 10′a doğru hazırlanıp otelden çıkabiliyoruz. Alaçatı merkezde cadde üstünde rakı-meze yapıyoruz. Mekanın adı Şişarka. Sahibi çok ilgili, tatlı yaşlı bir beyefendi. 2 kişilik fix mönüyü 3 kişi paylaşarak fazlasıyla doyuyoruz. Biz oldukça memnun kaldık. 1′e doğru yaklaşık 20-25 dakikalık bir taksi yolculuğundan sonra Alaçatı Port’taki Zilly’e geçiyoruz. Mekan güzel,deniz kenarı, ferah ama dj çok kötüydü. Sahnede olduğu son bir saat kesintisiz R&B çaldı ki dans müziği tercihlerim arasında pek bulunmuyor. Öncesi de pek iç açıcı değildi.Neyse ki biz çıkmadan önceki son yarım saat dj gitti de biraz dansedebildik. Mini tatilimizin son günü de böyle son bulmuş oldu.