#yanginmaviside

Duruyor yüzlerce yüzün altında sinsi.

Yarınlara çıkmak duygusunun bazen umut bazen vazgeçişlerle dolu bir çaresizlik olduğunu ne zaman hissetmeye başladın? Soğukta kalan her şey soğuyacak, ayazı hissetmeyen bunun elle tutulur bir gerçek olduğunu asla anlayamaz. Sen de anlayamadın dimi? Sen bu karanlık sokaklardan, yağmurun bile işlemeyeceği caddelerden nasıl geçtin? Ablukaya almak istediğim duygularımla çelişki yaşadım çoğu zaman. Senin bilmediğin, çünkü daha önce yaşamadığı bir duyguyu nerden bilebilir ki insan, duygularla galibiyet elde etmeye çalıştım. Girdiğim savaşlardan son dakika da olsa başım dik çıkmayı başardım. Ama tek bir şeye yenildim. Yarınlara olan umut hissine... Hissettirdiği farklı duygular vardı, bazen ay ışığı, bazen gün...

Ben geçmezdim sen benden geçmeseydin. (vaz)

Gözlerimin parlaklığı saçlarımdaki beyaz tellerle aktı gitti.

Çok da güzel olabilirdi...

"Ve işte arda kalan bir avuç anı şimdi, koyup da bir başına bırakıp gittin beni..."