#xeroscaping

Photo of a mid-sized modern partial sun and privacy side yard gravel formal garden in spring.

Kolejna ciekawostka z rodziny różowatych. Cercocarpus, który nie ma polskiej nazwy, a nazwa łacińska wywodzi się z kształtu owoców w postaci pióropusza.

Nazwa lokalna to "mountain mahogany" co znaczyło by mahoń górski. Nazwa ta wywodzi się z koloru oraz twardości drewna z tych roślin ale nie ma nic wspólnego z Mahoniem. Propozycją polskiej nazwy była by chyba spolszczona nazwa łacińska Cerokarpus/Kerokarpus. W rodzaju tym występuje kilka gatunków, wszystkie rosną w rejonach zachodnich USA oraz północnych Meksyku. Gatunek w Europie jest na tyle rzadko spotykany, że nawet w ogrodach Kew Garden można spotkać tylko jeden z nich a najbliższy naszej granicy to okazy spotykane w Berlińskim Ogrodzie botanicznym (Berlin-Dahlem) (trzy gatunki).

Tu skupie się właśnie na tych trzech. Warto wspomnieć, że wszystkie gatunki wiążą azot cząsteczkowy.

Dwa z nich są dość podobne do siebie, oba z gatunków posiadają sezonowe liście o kształcie podobnym do brzozy/olchy są to:

Kerokarpus  brzozolistny (Cercocarpus betuloides)

Kerokarpus  górski (Cercocarpus montanus)

Pierwszy z nich osiąga do 3m drugi dorasta do 1m wysokości a zatem nadają się nawet do małych ogródków.

Trzeci z nich, Kerokarpus kędzierzawy (Cercocarpus ledifolius) ma sztywne wąskie liście (sprawiające wrażenie zimozielonych) w naturalnych stanowiskach wyrasta w drzewo do 10m w naszym klimacie również należało by spodziewać się raczej krzewu. Ciekawostką jest to, że w stanach kilka drzew określono na wiek przekraczający 1300lat co czyniło by je najstarszymi roślinami dwuliściennymi na świecie, niestety jak to w stanach bywa drzewa te zostały wycięte.