De stilte.. 

Ik kan alleen maar hopen dat ze me hoort Ik leg elke x opnieuw mijn wensen & mijn zorgen bij haar neer Ik wil namelijk zoveel dat ik me soms zorgen maak

De stilte.. 

Ik kan haar verbreken Opgezogen door dit leven en alles wat zij te geven heeft Maar is dat het leven, of is dat slecht beleven?

Om echt te leven is te weten, dat de stilte een stem heeft!

Een stem die wilt weten wat onze verlangens zijn Ons zegent op het pad dat we nemen, zelfs als het nog zo vervloekt lijkt Zij, die ons de mogelijkheid biedt te beleven, is het leven zelf

Een reden te meer om meer te mediteren Ik leer het niet door stil te zitten, maar gewoon stil te zijn Niet door externe stilte te creëren, maar de interne stilte te accepteren

Daar zit ik..

Even zonder hoop...

Toch met het besef dat de hoop in mij de reden is dat ik hier gekomen ben.