#waterburcht

Op een dag vind je de job van je leven en dan ben je weg natuurlijk! Zo eenvoudig ligt het natuurlijk niet. Ook al zat ik al maanden op mijn tandvlees De Lieve Collegaatjes hielden me overeind en daar ben ik hen nog steeds heel dankbaar voor.  Op tijd en stond een grapje, een bemoedigend woord of enkele welverdiende pintjes na sluitingstijd, ik kon dat best wel smaken. Maar na ongeveer een jaar van schriftelijke en mondelinge examens was het zover. Ik kreeg de juiste vacature in mijn mailbox…

Ik nam afscheid en liet de voorbije 10 jaar achter me. Welke nieuwe uitdaging stond me te wachten en zou Mijn Nieuwe Team wel meevallen? Had ik wel de juiste beslissing genomen? Toch wel zenuwachtig, vol vraagtekens maar met nieuwe kracht en moed vertrok ik richting kasteel… Het Kasteel, dat eigenlijk geen kasteel is, maar een burcht, een heuse waterburcht, ligt in de zon omgeven door De Lieve, als een schiereiland in het centrum van de stad op me te wachten. Een burcht dus…en toch heeft iedereen het over Het Kasteel. De meest uiteenlopende en vaak romantische ideeën worden verkondigd over Het Kasteel, terwijl hier in werkelijkheid, vooral gefolterd en gemoord werd. Op de gruwelijkste manieren, maar daar hoef ik u geen tekeningetje bij te maken, trouwens dat deed Randal Caesar al voor me, met aan zijn zijde tekst en uitleg van Wouter Deprez, maar dat wist u als fan van Het Kasteel vast al.

Het is een heel indrukwekkende plek en vreemd genoeg biedt Het Kasteel met zijn gemiddeld zo een 1500 bezoekers per dag, mij rust. Er staat heel wat te gebeuren voor Het Kasteel de komende jaren en heel wilde verhalen doen al de ronde, maar mocht er daarom in de toekomstige verbouwingsplannen, een toch wel ruime, want we zijn met vijf, conciërgewoning voorzien worden, stel ik me onmiddellijk kandidaat. Ook al zouden er, heb ik van horen zeggen, na middernacht rusteloze zielen ronddwalen. Tja, wat wil je met zo een geschiedenis…

Tot voor kort, was ik er enkele jaren niet meer geweest, maar die ochtend in oktober, ben ik door de grote groene poort naar binnen gewandeld, als thuiskomend na een lange reis. En telkens ik ‘s ochtends richting kasteel trek, passeer ik de vroegere werkplek, wens De aanwezige Lieve Collegaatjes goedemorgen en stap dan vrolijk door, wetend dat achter de grote groen poort met het immense zware zwarte slot, mijn nieuwe uitdaging ligt. Het er in de refter altijd gezellig warm is, deels door de vloerverwarming, maar bovenal door Mijn Nieuwe Team. Het team waar ik nu een deeltje van ben, Historische Huizen Gent, Team Gravensteen schittert voor mij, voor u, voor Gent.