#vuurbal

Meteoriet verlicht hemel boven Tafersit

Deze prachtige bolide werd gisteren vanuit Spanje gespot. ‘Het was zo helder als de volle maan’, aldus Jose Maria Madiedo. Het spektakel werd veroorzaakt door een meteoroïde van een komeet die de atmosfeer raakte met ongeveer 255.000 km per uur. De vuurbal begon op een hoogte van ongeveer 146 in de provincie Jerada en eindigde op een hoogte van ongeveer 62 km boven Tafersit. De meteoriet is…

Eergisteren is boven de de Amerikaanse staat Arizona een fikse vuurbal waargenomen. Deze werd vergezeld door een gigantische knal, maar heeft verder geen noemenswaardige schade opgeleverd. Restanten van de vuurbal zijn volgens persbureau AP in de woestijn terecht gekomen. Sommige van die meteorieten zijn teruggevonden in het plaatje Cibecue. Een vuurbal is simpelweg een superheldere vallende ster, oftewel een meteoor: een stofdeeltje dat opbrand in de aardatmosfeer. Bij een vuurbal is dat overigens niet zomaar een stofdeeltje, maar een flinke steenklomp. Hieronder wat beelden van de gebeurtenis.

https://youtu.be/o-KED81DO5c

<!-- if(wpa2a)wpa2a.script_load(); //-->

De Amerikaanse staat Californië werd vorige week opgeschrikt door een flinke vuurbal. Duizenden mensen hebben op sociale media laten weten een “mysterieus groen schijnsel” te hebben gezien. Ook is het verschijnsel in vele YouTube-filmpjes te zien, waarbij de meest uiteenlopende en bespottelijke reacties te lezen zijn. Sommige beweren zelfs dat het om aliens zou kunnen gaan, maar waarschijnlijker is het ‘gewoon’ een vuurbal – een uitzonderlijk heldere vallende ster. De verklaring wordt ondersteunt door het feit dat de Lyriden, een meteorenzwerm, precies die week zijn maximum beleefde. Hoe dan ook, de Lyriden staan er sowieso om bekend vaak heldere vuurballen te produceren, die bovendien meestal een groene kleur hebben. Volgens NASA is ruimtepuin dat groen opbrand in de dampkring rijk aan magnesium en dat wist ik ook niet – weer wat geleerd, zullen we maar zeggen 😛 Dat betekent dat het moederobject van de Lyriden, namelijk de langperiodieke komeet C/1861 G1 (Thatcher), eveneens rijk aan magnesium moet zijn.

https://youtu.be/saSNs5O7Mjg

<!-- if(wpa2a)wpa2a.script_load(); //-->

Drie jaar na de explosie van een 19 meter groot kosmisch projectiel boven de Russische stad Tsjeljabinsk (op 15 februari 2013) is de herkomst van de reuzenmeteoriet nog steeds niet volledig opgehelderd. Het rotsblok explodeerde op 20 kilometer hoogte, waarbij 500 kiloton aan energie vrijkwam, met als gevolg een kolossale drukgolf, gesprongen ruiten en bijna 1500 gewonden. Na de inslag is in totaal 5 ton aan meteorietmateriaal verzameld, waaronder één groot brokstuk van 650 kilo.

In de afgelopen drie jaar zijn ruim 200 wetenschappelijke publicaties over de Tsjeljabinsk-inslag verschenen, maar de herkomsts van het rotsblok is nog steeds niet opgehelderd. Spaanse en Britse onderzoekers denken nu dat de kleine planetoïde oorspronkelijk een baan beschreef die veel leek op die van planetoïde 2011 EO40. Het zou dus kunnen gaan om brokstukken van hetzelfde ‘moederobject’. Maar bij een dichte nadering langs de aarde op 15 februari 1982 zou het Tsjeljabinsk-rotsblok in een andere baan terecht zijn gekomen, met de inslag in 2013 als gevolg. De uitvoerige statistische analyse waarop deze mogelijke conslusie is gebaseerd, is gepubliceerd in The Astrophysical Journal.

In een tweede artikel, dat nog moet verschijnen in Monthly Notices of the Royal Astronomical Society, zetten de auteurs uiteen dat meteorieten zoals die van Tslejabinks weliswaar vaak deel lijken uit te maken van een groep hemellichamen met vergelijkbare baanparameters, maar dat dat niet per se wil zeggen dat ze ook werkelijk dezelfde herkomst hebben.

Bron: Astronomie.nl

<!-- if(wpa2a)wpa2a.script_load(); //-->

In een video die op 17 december vrijgegeven werd door ruimteorganistie NASA is te zien hoe een meteoor aan een snelheid van 46.670 kilometer per uur op de aarde afstevent.

NASA kreeg verschillende meldingen binnen van een brandende vuurbal boven de staat Georgia. Met het vrijgeven van de video bevestigt NASA dat het om een meteoor ging die in de atmosfeer terechtkwam.Het exemplaar moet minstens 65 kilo gewogen hebben en is wellicht opgebrand. “Het is mogelijk dat deeltjes van het object ingeslaan zijn op de aarde als meteorieten”, zei Bill Cooke van de NASA Meteoroid Environments Office.

Achteraf is gebleken dat het vermoedelijk om het restant van een Russische raket moet zijn gegaan.

Bronnen: Het Laatste Nieuws & 11alive.com

Meerdere waarnemers maken melding van een heldere vuurbol, die rond 19.25 uur Nederlandse tijd boven Nederland en België was te zien. Op de Astroblogs kwamen al wat meldingen binnen, maar op de ‘fireball reports‘ pagina van de Internationale Meteor Organization (IMO) staan meer meldingen. De duur van de vuurbol varieert volgens de waarnemers van 3,5 tot 7,5 seconde en de helderheid varieert sterk, de ene zegt -4m, de ander zegt zelfs -22m. Lezer Marcel zag ‘m boven Enschede verschijnen en z’n kleur was wit. Hij wees mij op de IMO-pagina, waarvoor dank! Mochten er meer mensen zijn die ‘m gezien hebben of die er foto’s of wellicht video’s van hebben laat het ons dan weten. De foto hierboven is niet van de vuurbol van vanavond.

Nieuw-Zeeland is gisteren opgeschrikt door een exploderende vuurbal, vermoedelijk veroorzaakt door een meteoor (een ruimterots). De vuurbal werd gevolgd door een serie sonische knallen, die gelukkig geen schade veroorzaakt hebben. De vuurbal is vastgelegd door de dashcam van Josh Sherbone, die op dat moment door de stad Tauranga in Nieuw-Zeeland aan het rijden was.

https://www.youtube.com/watch?v=RRs6JS52VNw

Vlak na de explosie werd de gebeurtenis door honderden getuigen gedeeld op de sociale media, waarna de lokale nieuwsstations het nieuws hebben opgepikt. Experts van een Nieuw-Zeelands sterrenkundig instituut denken dat de meteoor zo groot als een cricketbal moet zijn geweest en onze dampkring is binnengedrongen met een snelheid van meer dan 150.000 kilometer per uur. De meteoor is vermoedelijk op een hoogte van 30 kilometer ontploft. De vuurbal werd over een groot deel van het Noordereiland waargenomen, zoals blijkt uit onderstaande video, die is geschoten door in ooggetuige in Auckland.

https://www.youtube.com/watch?v=8AxrNVPWomg

Illustratie van een nova-explosie in een dubbelstersysteem. (David A. Hardy / www.astroart.org / STFC)

Met de CHARA Array (Center for High-Angular Resolution Astronomy), een telescopennetwerk op Mount Wilson in Californië, zijn gedetailleerde waarnemingen verricht aan Nova Delphini 2013 – een sterexplosie die op 14 augustus 2013 plaatsvond op bijna 15.000 lichtjaar afstand van de aarde in het kleine sterrenbeeld Dolfijn. De resultaten van de waarnemingen zijn vandaag online gepubliceerd in Nature. De ‘nieuwe ster’ werd ontdekt door de Japanse amateurastronoom Koichi Itagaki. Bij een nova vindt een thermonucleaire explosie plaats aan het oppervlak van een compacte witte dwergster, doordat er zich materie van een begeleider ophoopt. Astronomen van Georgia State University richtten vijftien uur na de ontdekking de CHARA Array op de sterexplosie, om de uitdijende vuurbal op te meten. CHARA is een zogeheten optische interferometer, die extreem gedetailleerde metingen kan verrichten. Uit de CHARA-metingen blijkt dat de vuurbal zich uitbreidde met een snelheid van ca. 600 kilometer per seconde. Dag na dag zagen de sterrenkundigen de vuurbal groeien, tot hij zes weken na de uitbarsting een afmeting had bereikt vergelijkbaar met de baan van de planeet Neptunus in ons eigen zonnestelsel. Uit de metingen kon ook de afstand tot Nova Delphini 2013 worden afgeleid: 14.800 lichtjaar. Dertig dagen na de explosie zagen de onderzoekers de vuurbol wat diffuser en transparanter worden, vermoedelijk als gevolg van de vorming van stofdeeltjes. Nooit eerder is een nova-explosie zo gedetailleerd in kaart gebracht. Bron: Astronomie.nl.