You know what? Fuck you!! Unweathers your witch.

[Always loved his vengeances.]

İntikamlar, Philippe Djian adlı Ermeni asıllı Fransız yazarın bana karmaşık gelen bir romanı. Anlatıcı bazen yazar oluyor bazen de kitabın baş karakteri Marc. Kitabı okurken, Bukowski okuyor gibi oldum bir ara, öyle bir içim buruldu. Böyle bir şeyi deneyimlemedim çok şükür fakat o kadar alkol, uyuşturucu ve dumana maruz kalan insanların normallik dediğimiz alana pek fazla uğrayabileceklerini düşünmüyorum. "Seninle aynı fikirdeyim" dedi Anne, burnunu menüden kaldırmadan. "İlaçsız, uyuşturucusuz, alkolsüz bir dünyada ne yapardık?" Marc adlı bu arkadaş 45 yaşında bir sanatçı. Rakıya ekmek doğrayıp kahvaltı yapan tiplerden. Uyuşturucu, zina ve sair tüm günahlar da cabası. İki tane arkadaşı var, dalgalı bir ilişkisi var arkadaşlarıyla. Oğlu intihar etmiş, bunalımlarını henüz atlatamamışken metroda sarhoş bir kız bulur. Kitaptaki tiplerin kendilerine göre doğru ve yanlışları var. Bazı ahlaki sınırlar koyuyorlar kendilerine ama sınırları kendileri koyuyorlar. Adama göre sınır olan bir şey temel erdemler açısından tam tersi olabilir ya da tam tersi. Değişik insanlar işte. Böylesi hayatlar var mıdır acaba. Bilmiyorum fakat tanışmak istemezdim. Kitabın bir yerinde esas kahraman adının Marc değil de yazarın adı olan Philippe olmasını istediğini söylüyor. Karşısındaki kadınsa "Berbat bir isim" diyor. Philippe Djian'ın 144 sayfalık romanını Hakan Tansel dilimize çevirmiş. Ayrıntı Yayınları titizlikle basmış. Read the full article

Le fils de Marc vient de se suicider. Quarante cinq ans, artiste, "homme de la nuit", il est effondre. Sa compagne, après l'avoir soutenu durant la pire période de deuil, s'enfuit pour survivre, le laissant seul avec ses démons, sa tristesse, qu'il cache derrière une carapace d'indifférence égoïste, construite a grand coups de drogues et d'alcool. Il peut toujours compter sur ses deux meilleurs amis, un couple avec qui il partage tout depuis déjà trente ans, rencontre lorsqu'ils faisaient partis d'un groupuscule entraine d'extreme gauche. Un matin, dans le métro, Marc croise la route d'une jeune fille, sensiblement du même âge que son fils, totalement ivre, roulant dans son propre vomi. Emu d'une telle déchéance, pétri de culpabilité de n'avoir pu aider son enfant lui aussi familier de ce type d'autodestruction, il ramasse la fille, l'installe chez lui, la borde. Le temps de sortir boire un verre et faire le point, la jeune furie a disparu et dévasté l'appartement. Bien vite les trois amis vont comprendre que cette rencontre n'était pas du au hasard. La mystérieuse jeune fille, Gloria, rattrapée avec l'aide de leurs anciens contacts, se trouve être l'ex petite amie du fils de Marc. Ce dernier, irrésistiblement attire par ce bout de femme détentrice des secrets de ce fils qu'il a si peu connu, la supplie d'emménager dans la chambre d'amis, d'être pour lui sa belle-fille. S'engage alors entre eux, dans l'incompréhension générale, une relation complexe, toute en mépris et fascination. Un roman sombre, parfois confus, mais auquel vous êtes ferres des les premiers mots lus.