Dec 25, 2016
Dahil kailan man, ang konsepto ko na binuo mo sayong isipan, ay magiging isa na lamang ideya sa tanikala na mapaparam ng isang masakit na realidad.
Cadburry, USTF
Loading...
seen from United States
seen from Netherlands
seen from United States
seen from Netherlands
seen from United States
seen from South Africa
seen from Australia
seen from Malaysia
seen from Ukraine
seen from Australia
seen from Germany
seen from China
seen from Taiwan
seen from Philippines
seen from Brazil
seen from Bolivia
seen from United States
seen from Mexico
seen from United States
seen from Saudi Arabia
Dahil kailan man, ang konsepto ko na binuo mo sayong isipan, ay magiging isa na lamang ideya sa tanikala na mapaparam ng isang masakit na realidad.
Cadburry, USTF
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Torete
Hi USTF, medyo mahaba ito at medyo walang connect sa UST pero sana mapost. :)
Isang pangkaraniwang araw habang naglalakad ako sa pinakamamahal kong UST, nakaramdam ako ng init. Napansin ko din na natanggal pala yung sintas ko. Napag desisyunan kong maupo at itali ito. Naupo pa ako at nagmasid. Andyan yung mga naglalaro sa practice gym, ang dami ring tao sa lovers lane.
Naaaliw ako ng sobra sa mga nakikita ko. Ang init pero naging presko na din ang pakiramdam ko. Nagmasid pa ako at teka... parang nakita yata kita. Alam kong imposible pero 'di ako maaaring magkamali. Suot mo pa talaga iyang tshirt na bigay ko ha. At teka, paano ka nakapasok? At anong ginagawa mo dito? Natulala ako sayo. Hindi ko alam kung nakita mo din ba ako. Pagkadaan mo, napagpasyahan kong umalis na. Ang laki laki ng UST, bakit kailangan pagtagpuin pa tayo?
Habang pauwi ako, as usual, traffic nanaman. Ang sikip pa sa sinasakyan ko kaya medyo iritable ako (bakit nga ba ako iritable, dahil sa upuan o dahil nakita kita?) At akalain mo nga naman, nagbibiro yata ang tadhana. Tumugtog pa yung kantang madalas natin pakinggan pag nagbibiyahe tayong magkasama.
""Sandali nalang, maaari bang pagbigyan? Aalis na nga, maaari bang hawakan ang iyong mga kamay..."" Naalala ko yung mga oras na nagmakaawa ako sayong 'wag ka na umalis. Alam ko hindi ko dapat ginawa pero ginawa ko kasi wala eh, mahal talaga kita. Kasunod 'nun, naalala ko rin na pinagtabuyan mo 'ko.
""Huwag kang mag-alala hindi ko ipipilit sayo..."" At ayun, medyo naluha na ako. Naalala ko pa nung pinapanood natin yung Moonstar 88 nung Paskuhan. Niyakap kita nun habang binubulong mo yung mga lyrics sa tenga ko. Buti nalang niyakap na kita ng matagal kasi 'yun na pala 'yung huli...
""Mabuti pang umiwas, pero salamat na din at nagtagpo..."" Naalala ko lahat. Simula nung nginitian mo ko sa school canteen nung highschool hanggang nung nagsimula ka manligaw. Palagi mo kong binibigyan ng chocolate at chocnut 'nun. Tapos ako 'tong si engot, kilig na kilig naman. Naalala ko pa 'nung sinagot kita at sinabi mo sakin na ikaw ang pinakamasayang lalaki sa mundo. Naaalala ko 'yung palakasan ng kurot sa pisngi. Naalala ko lahat ng iyan hanggang nung sinabi mo sakin na ayaw mo na. Hanggang sa naalala ko 'yung mga oras na iniiwasan ko sumakay ng fx kasi naaalala kita. Hindi ko din ginalaw yung playlist ko ng Moonstar 88 kasi namimiss kita kapag naririnig ko mga kanta nila. Salamat sa 3 taon. Salamat kasi dahil sayo nalaman ko na kaya kong magmahal na walang kondisyon. Kahit na ganun yung naging katapusan, kahit na pinili mo 'kong saktan, masasabi kong naging masaya ako at habang buhay ko ipagpapasalamat 'yun.
Nung mga oras na 'yun, napansin ko na ako lang pala gising sa fx bukod kay manong driver. Ako lang din pala nakikinig ng kanta. Naalala ko tuloy nung sabay pa tayong nagbibiyahe at eto rin yung kantang pinakikinggan natin... At naalala ko din na tuwang tuwa ako 'pag share tayo ng earphones... At kahit nagtatalo tayo sa kung anong kanta ang pakikinggan natin, masaya ako kasi hawak mo ang kamay ko... At alam ko na ang babaw ng kasiyahan ko... At... At... Natapos na 'yung kanta...
Unti-unti kong sinandal yung ulo ko at pumikit. Ayoko na.
Frustrated Inhenyera 2019 Engineering
NOTE: This was my confession back in April 17, 2016. It’s a long read but wow, I’m impressed of how I wrote the ending. W o w.
To you, L. It felt so good remembering the pain you’ve caused me but now I’m smiling. I’m smiling because I don’t feel bitterness at all. Thank you, L. You once made me happy. I hope you find the happiness you deserve. I hope we can both have our happy endings, separately.
So much feels! 😢 hayyss. Girls, huwag tayong maging dahilan kung bakit may isa pang babaeng umiiyak.
standards and reality
Hindi ka yung tipo ng babae na pansinin. Dont get me wrong, maganda ka. You’re beautiful. Habang tinititigan ka, lalo kang gumaganda. But unlike the rest, you choose to sit in the corner rather than interacting with others. Lagi mo lang ginagamit ang cellphone mo habang wala pa ang guro. Medyo mataray sa una pero pag nakilala ka, ang bait mo at ang saya kasama. Ang ganda din ng ngiti mo. That’s my one of my favorites things about you. Maybe thats also a reason why I fell for you. And Im beyond happy you felt the same way too. We weren’t together. Hindi mo ako boyfriend at hindi kita girlfriend. Pero may pagtingin tayo sa isa’t isa. We knew we loved each other and that was enough for us. We didn’t need a label. We were contented with just being whatever we were. You are a fangirl. You love KathNiel and the Jonaxxboys (especially the Montefalcos). Madalas kang nakatutok sa cellphone mo para makakuha ng updates tungkol sa kanila at para basahin ng paulit ulit ang kanilang kwento. And I, honestly, had nothing against that. They made you happy and I was fine with it. But these past few months, things were starting to feel different. It was never your intention, I know but nasasaktan mo na ako e. You unconsciously compare me to them again and again. You talk about them as if they’re perfect and here I am constantly feeling like Im not good enough. Ang taas ng standards mo e. And there’s nothing wrong with that. I admire that because you know you deserve the best and would never settle for anything less. But sana wag masyado mataas ah? Baka kase walang makaakyat. You built this perfect love story inside your head but I have to tell you the truth. Its not gonna happen. People are bound to make mistakes and you have to accept that. This isn’t a KathNiel teleserye or a Jonaxx story. I love you. You know that. But I cant do this anymore. I cant live up to your expectations. Im sorry. You put your standards up too high and no matter what I do, I just cant reach it. I tried so hard to be your “Mr. Perfect” but I realized you dont need him. What you need is “Mr. Right” and even if it breaks my heart, Im not him. But I know, someday, you’ll meet him. He’ll treat you the way Daniel treats Kathryn and he will fight for you the way Elijah fought for Klare. And when that time comes, I’ll be happy for you.
Siguro kinuwento ko ‘to para lang sabihin sa lahat ng mga lalaki na WAG MAGING GAGO. Kasi una, babalik sayo yun. At pangalawa, ‘pag ginago mo ang babae, gagawa at gagawa ng paraan yan para patunayan sayo na maganda siya. Na dapat respetuhin mo siya. Na dapat tratuhin mo siya na Miss Universe.
Guy With Regrets, UST Files
Anya is live and ready to show you everything. Watch her strip, dance, and perform exclusive shows just for you. Interact in real-time and make your fantasies come true.
Free to watch • No registration required • HD streaming
Hindi ako bumati sa simula upang sa huli ay magpaalam.
Andres
Chance and choice.
Since halos everyday routine ko na naman yung magsimba sa ust, andun na naman ako kanina. Tapos napansin ko wala yung crush ko, hahahaha. amputek. mejo mas okay. kasi di nako nadistract kasi walang ibang nakakakuha ng atensyon ko. Tapos nung peace be with you na, pag lingon ko sa likod ko, lumaki ung ngiti ko.HAHA.Nandun siya. takte narinig ko ung tibok ng puso ko dumadagungdong sa eardrum ko. feeling ko namula ako ng slight.HAHA. bakit ba, nasurprise ako na nandun siya eh. Nagsmile din siya.(grabe talaga yung tukso pag nagsisimba ako, haha. nagsisimba inaatake ng kalandian e). Siya pala yung may sipon na sumisinghot singhot sa likod ko, pero wag ka! ang ganda ng boses niya, tapos kanta siya ng kanta buong misa. turn on! Pero di pa talaga ung highlights ng kwento, intro lang yun. ETO NA TALAGA YUNG EPIC. So tapos na yung mass, since likod siya ng inuupuan kong phew, nauna siyang nakalabas. Eh pag tingin ko umuulan na sa labas. tapos i was watching her, wala siyang payong. Ako naman..biglang ,*ting* bright idea. chance ko na to. "magooffer ako ng payong" "ay wait, pano pag nireject ako", "pano pag ang creepy pala. " "eh may boyfriend siya malamang di papayag yun". ayun sa sobrang dami ng what ifs at hesitation na nasa isip ko, nahuli na ang lahat, tumakbo na siya! tinakbo niya yung ulan, baka malalate na siya sa class niya. Hahabulin ko pa dapat, haha. kaso napakaimposibleng kaya ko yun HAHAHA. Nako ate, magkakasipon ka lalo niyan, sana binigyan mo pako ng konting segundo para bumwelo at humugot ng kapal ng muka, mejo hinanap ko pa eh. Huhu sayang talaga yung chance. Nakakainis. Kung pwede lang tong ipost sa ust files eh.HAHAHA. gusto ko talagang malaman pangalan niya. Si ateng accountant na araw araw nagsisimba na nasa malapit sa 11th station ng way of the cross. Hahaha. Kahit may boyfriend na siya. Gusto ko lang siya makilala. basta. ang astig talaga nung parang pang madre na yung pagka religious niya Haha. nako. ayaw ko na nga. Pre boards ko pa naman bukas tapos ang dami kong daldal. Haha.
"Ginawa ko ang lahat. Pero wala pa din."
"Kung talagang mahal mo 'ko. Papakawalan mo 'ko." "Ayaw ko na. suko na 'ko." "Sorry, hindi ko kayang panindigan." "Sorry, napaasa kita." "Sorry." "I'm Sorry."