🔥 Get this new Smart Wireless Power Bank from the Touch of Urban + FREE Shipping! 🔥

Ilang beses ko ba kailangan talikuran ang kagustuhan ko? Hindi ko naman ipinaparating na wala akong kalayaan at wala akong paraan, ngunit sadyang kay raming dahilan ng tadhana para ipaalala sa’kin na hindi talaga pwede. Oo na. Olats talaga.

May gusto ko dati, ngunit sa sobrang gulo ng kalagayan ko sa eskwelahan bilang isang kilalang estudyante ng nakararami, ayoko kumuha ng ‘low profile’ na kasangga. Oo. Ang yabang. Ang gwapo ko ata. Hahaha. Pero seryoso, rason ko ‘yun dati. Mas pinili ko sumama sa isang tao na mataas ang dinadalang pangalan. Pinuno ng barkada at sinusunod ng nakararami. Walang duda, hindi naman ako nagsisi. Nagpasalamat pa ko sa pag-ikot ng tadhana. Masaya.

Lumipas ang ilang taon, may nagustuhan ako ulit. Sikat. Kras ng bayan. Hindi ko rin lubos maisip kung bakit at paano ko naging kalandian ‘tong taong ‘toh. Pero dahil sa sobrang pangit ng estado ko sa buhay ng mga panahon na ‘yun, hindi ako nagpatuloy. Pulubi. Yung tipong turon-langka nalang kinakain mo sa araw-araw para may enerhiya ka. Ganun kalupit. Hahaha. Tapos sinabi ko sa sarili ko na kapag nagkapera ako, sasabak ako sa kung anoman yung pakiramdam ko na gusto ko siya. Kaso nung nagkapera ako, ayoko na sa kanya. Pagkain na gusto ko, hindi na siya. Pinarating na naman ng tadhana na magaling siya sa oras. Panalo.

Pagkalipas ng ilang buwan, nagkagusto ako ulit. Kaso, sobrang wala akong kasiguraduhan sa sarili ko dahil alam kong maloko talaga ko. Sinubukan ko yung sarili ko kung kaya ko nga ba na maging tapat sa nag-iisa lang, ngunit aking napatunayan na wala pa akong laban sa mga makamundo kong intensyon. Kaya’t napag-isip-isip ko na tantanan nalang ‘tong taong ‘toh kesa magkasala pa ko, lalo na’t kapatid ko pa ‘yun sa pananampalataya. Umepal na naman ang tadhana na nagsabing marami pang iba dyan. Ayos.

Hindi nagtagal, may nakilala ako. Isang bata na hindi ko kailanman inakala na makakasalamuha ko sa buhay na ‘toh. Gusto ko siya. Pero sinasabi ng utak ko na huwag kong pag-aksayahan ng oras. Dahil isa akong trabahador na maraming kelangan patunayan bago lumisan, nawalan na ako ng oras para ipahiwatig d’un sa taong ‘yun na gusto ko siya. Nawalan na ko ng gana magbigay ng pagpapahalaga. Tadhana na ang nagparamdam na may iba pa akong mas dapat paglaanan ng oras. Hanep.

Oo, lahat tayo may kalayaan mamili ng sarili nating landas. Pero isip-isip din kapag may time. Hindi naman ako hahantong sa medyo matinong buhay kung pinabayaan ako ng tadhana na makuha lagi ang gusto ko. Lahat talaga may nakatakdang oras. Hindi ko na sisisihin ang tadhana kung hindi talaga ako pinagbibigyan. Tatanda nalang akong mag-isa, pero mayaman. Hahaha. Pampalubag-loob. Pwede na ‘yan.