#toepassing

Aan het begin van dit onderzoek had ik alleen de gedachte dat ik verschillende tekenstijlen en animatietechnieken wilde toepassen in mijn afstudeerfilm. Na dit onderzoek weet ik zeker dat ik dit wil doorzetten ook al heb ik nu ook door dat dit onderzoek eigenlijk nog maar het begin was. Zo heb ik nu bijvoorbeeld wel gezien hoe ik de beelden die ik maak een versterkend effect kan laten hebben op de verhalen die worden verteld, maar is de samenhangendheid van de shots heb ik nog een beetje achterwege gelaten. Bij een volgend onderzoek zou ik mij dan ook meer focussen op overgangen en hoe je je filmpje meer één geheel maakt. Daarnaast zou ik deze meer willen testen of mijn bevindingen nog rechtop blijven staan wanneer ik andere animatietechnieken ga toepassen zoals traditionele animatie of 3d-animatie. In dit opzicht leer je niet alleen veel van zo’n onderzoek maar kom je er ook achter wat je nog niet weet. Dit merkte ik vooral bij het tweede deel van mijn onderzoek. Het is heel makkelijk om andermans films te kijken en daar conclusies uit te halen maar het is totaal iets anders om het vervolgens zelf te doen.

Over het algemeen ben ik erg tevreden met mijn onderzoekje. Het is goed om te zien dat je van andere makers kan blijven leren door in zulke analyses hun producties uit elkaar te pluizen. Iets wat me bijvoorbeeld enorm aan heeft gesproken in het brononderzoek is hoe bepaalde filmmakers, zoals Charlie Tyrell, niet zomaar objecten gebruiken in hun stop-motion, maar objecten die een bepaalde waarde hebben in het verhaal zelf. Zo een tweede laag en betekenis geven aan het verhaal en de animatie vind ik heel interessant.

In deze tweede versie is te zien hoe ik het middelste deel heb aangepast. Als je de beelden los van elkaar ziet vind ik dat ze nu aardig goed bij elkaar passen.

Bij deze oefening heb ik niet zozeer gebruik gemaakt van verschillende animatie technieken maar heb ik me meer gefocust op verschillende manieren van tekenen om zo niet te veel tijd te investeren in de shot maar toch te kunnen zien of ze goed samenwerken of niet.

Ik heb mijn best gedaan om de beelden zo divers mogelijk te maken. De gabber wordt ondersteund door een kleurenexplosie, het shot met het kind is op een kinderlijke manier getekend en de laatste met de ex-crimineel heb ik een beetje eng of ongemakkelijk geprobeerd te maken.

Wat mij vooral erg opvalt wanneer de beelden zo achter elkaar staan is dat het niet lijkt alsof de drie delen uit dezelfde film komen. Wat mij dan ook niet is opgemerkt bij het brononderzoek is dat films die verschillende stijlen hanteren, wel altijd een aantal herkenbare elementen door de film te zien zijn. Wat namelijk niet zo goed werkt is dat de tekenstijl van het deel met het kind er te veel uitspringt. Het lijkt alsof je ineens naar een heel andere filmpje zit te kijken.

De kennis die ik in het brononderzoek heb opgedaan verwerk ik in mijn eigen werkwijze. De vraag is hier of, maar vooral ook hoe ik passende beelden kan maken bij verschillende verhalen. Wat hier ook een rol speelt is dat deze verhalen wel bij het thema van mijn film passen maar aan de andere kan ook met elkaar contrasteren om zo te kijken hoe deze verschillende beelden in een montage op elkaar reageren.

In mijn derde jaar ben ik veel bezig geweest met het concept voor mijn eindfilm. Het begon met het idee om meerdere films te maken om zo mijn aandacht een beetje te kunnen verspreiden niet te snel verveeld te raken. Daarnaast wilde ik graag ‘echte’ verhalen vertellen. Simpele verhalen van mensen die de kijker vertellen wat ze hebben meegemaakt. Deze twee ideeën zijn naar elkaar toe gegroeid waardoor ik er uiteindelijk voor heb gekozen om een documentaire te maken waarin verschillende mensen hun verhaal doen. Deze verhalen monteer ik aan elkaar en zijn samen een deel van een iets groter verhaal. Wat ik wil vragen en wat het thema wordt van de film staat al vast.

Om de film interessant te houden wil ik verschillende animatietechnieken gebruiken bij de verschillende interview. Maar de grote vraag is dan welk effect verschillende animatietechnieken hebben op de verhalen en de sfeer van het filmpje. Dit wil ik in deze blog onderzoeken.

Ik wil met mijn collectie de kijker laten ervaren dat niets is wat het lijkt. Hoe kan ik hier de kenmerken van het surrealisme voor gebruiken? Om deze kenmerken toe te kunnen passen ben ik eerst gaan kijken wat deze kenmerken zou precies zijn. Eerst heb ik gekeken wat de kenmerken zijn van het surrealisme en hoe deze al toegepast is in de mode.

 Een van de belangrijkste kenmerken is dat de kijker voor de gek wordt gehouden. Je ziet iets wat helemaal niet mogelijk is terwijl het wel echt lijkt. Dit wordt op verschillende manieren toegepast. In de mode wordt dit vooral toegepast in prints en details.