Sprakeloos
Is het omdat je niets zegt Je je schoonheid hult in stilte Het mystieke is me veel te Zoveel dat ik vertilde En meer dan ik ooit durfde Oprecht
Is het omdat je niets zegt Dat ik je zo gretig lees Je glimlach brengt me meer Toestand en ik verkeer Direct verbonden zonder woorden Maar écht
Is het omdat je niets zegt Ik naar je kronkels steeds blijf raden Wil weten wat je krachtig maakt Zo gesloten en soms jachtig maakt Wat maakt dat je vlucht en dan Weer vecht
Is het omdat je niets zegt Me jouw goeddunk zoveel scheelt Dat ik me beter wensen ga Dan het licht waarin ik sta Bij iedere blik van jou Terecht
Is het omdat je niets zegt Dat je dit weg reduceert Vergeleken elke babbel vlot Zodra het wordt verhouden tot Jouw zwijgend goud Zo slecht
