#tealuck

“Brak mi chyba kogoś, kto zaspany wyjdzie z łóżka poszukać mnie, znajdzie tu, na werandzie i powie zgorszony: “Gdzie łazisz? W całym łóżku Cię nie ma! Nie mogę bez Ciebie spać!”

"Nadeszła nie wiadomo skąd, jak deszcz, i tak samo odeszła. Zostawiła po sobie jedynie wspomnienia."

Mogłabym cię teraz pocałować, ale poczekam na lepszy koniec świata.

- A co, jeśli miałabyś mnie nie zobaczyć już do końca świata? - To już teraz byłby dla mnie

"Zostawiłam w Twoim mieszkaniu gumkę do włosów, ładowarkę, klucze, pierścionek i stary zeszyt, ale najbardziej boję się o te części siebie, które zostawiłam w Tobie. Wiem, że są nie do odzyskania."

Nie chcę już niczego, tylko być w zupełnej zgodzie ze sobą. Nie pragnę żadnych nadzwyczajności. Być sobą, tylko tym, czym się jest naprawdę. Nie tworzyć tych kłamliwych sobowtórów w obcych sobie sferach ducha.

Czasami brak mi powietrza i wtedy wiem, że na chwilę o mnie zapomniałaś.

Człowiek przez całe życie biegnie sam, a w końcu i tak się spóźnia.