#superape

The sleeve: Awesome

Had I heard this before: No

Dub. Pleasant. My favourite is "Dub Along". I will never play this again.

[C]

Lee Perry - Super Ape

Net als The White Album staat ook Super Ape hoog in mijn lijstje klassiekers. Ik heb de plaat altijd als een geheel beluisterd, uiteraard met de nodige hoogtepunten in de tracks. 

Zion’s Blood (met The Heptones)

Er is een single van Lee Perry & The Heptones met dit nummer dus het lijkt erop dat de single tevens het openingsnummer van de plaat is. 

Het begin is geniaal, de drum en een fluitje die elkaar aanroepen. Sowieso is de percussie behoorlijk aanwezig in dit nummer met mooie samenzang van The Heptones. Het nummer heeft verder het hypnotiserende wat je ook terugvindt bij zijn producties van The Congos. 

De ritme track is van een nummer van Devon Irons (When Jah Come). 

Croaking Lizard (met Prince Jazzbo)

Kale track met toasting van Prince Jazzbo. Het ritme is van Chase The Devil van Max Romeo, ook bekend van The Prodigy “Out of Space” waar het refrein gesampled is. Wederom een goed nummer. 

Black Vest

Dub versie van War Inna Babylon van Max Romeo. De nummers worden steeds kaler: na een nummer met extra zang, een nummer met een toaster, nu alleen nog de ritmetrack met wat effecten (echo, phasing). Dan na 3 minuten ineens een toaster, ene James Brown (nee, de Jamaicaanse variant). 

Underground

Bas, drum en een raar soort metalen gitaargeluid. Daaroverheen vrouwen die zingen: underground roots... are collie roots (collie = wiet). Dit is muziek uit de toekomst en al bijna geen reggae meer. 

Curly Dub

Zachte tonen van trombone en saxofoon over een verder vrij kale dub track. Wat flarden tekst van Lee Perry zelf. En verdomd: een dwarsfluit. Prachtig.

Dread Lion

Dit begint zoals veel Perry nummers met een gesproken introductie van de man zelf. Ritme is van Concrete Castle King van Dean Frazier, maar zo kaal als die track is, zo vol is deze. De samenzang van The Heptones, de donderslagen die Perry naar verluidt crëerde door heel hard op het mengpaneel te slaan tijdens het mixen. Dit nummer zit mij te vol met van alles en nog wat. Maar goed, het past op de plaat en het is niet slecht.

Three in One

De dwarsfluit is terug. Zang lijkt wederom The Heptones (ik heb nooit beseft hoeveel zij bij hebben gedragen aan deze plaat). Dit is wel een soort herhaling van zetten ten opzichte van Zion’s Blood, afgezien van onverwachte fluitsolo’s (Egbert Evans speelt ze, voor wie het weten wil). 

Patience

Ha, de kale track is weer terug, nu met soort FM radio op de achtergrond. De knisperende drums zijn heerlijk. 

Dub Along

De track lijkt erg op Underground, uiteraard met andere ritme track (Come Along van The Blue Bells), zelfde zangeressen, extreem kale muzikale begeleiding, bas, drum, wat keyboards die door de mangel zijn gegaan bij Perry.

Super Ape

The Heptones zijn terug en de plaat lijkt sowieso full circle te gaan, want de muziek lijkt erg op Zion’s Blood. De fluit is weer prominent daar, nu als soort vogel.