#strijbis

Dat is wel heel knap van zo’n jonge schrijfster, Rebekka Strijbis: Ik ben vanaf de eerste bladzijde gevangen in het boek. Het verhaal begint in de trein, en het is direct al de prangende vraag waar de reis, en het verhaal naartoe gaat. De hoofdpersoon, Tess, heeft al veel meegemaakt in haar leventje, en als ze bij haar oma gaat logeren, is de ellende nog niet over. Je adem stokt in je keel bij het lezen van het verhaal, maar de schrijfster beheerst de kunst om steeds lichtpuntjes te creëren. Je blijft hopen, ondanks de spanning. Ik denk dat de rest voor Tess helend geweest is. Als zij aan het einde van het verhaal weer in de trein zit, is ze veel wijzer en blijer en meer verwachtingsvol. Dat ben ik ook. En ik zie vooral ook uit naar de andere boeken die Rebekka zeker zal gaan schrijven!