#stemra

Een ‘controlled composition’ is een auteursrechtelijke compositie die wordt beheerd door de auteur, die tevens artiest is. Je komt een controlled composition clause vaak tegen in (Amerikaanse) platencontracten. Het belangrijk om te weten waar deze clausule op toeziet, omdat het namelijk meestal een beperking van je inkomsten is. . Ok, een stapje terug: de vorige 2 posts gingen over #mechanicals en de #statutoryrate. Mechanicals (ofwel je mechanische reproductierechten) zijn de auteursrechten die je hebt om toestemming te verlenen voor de verveelvoudiging van jouw muziekwerk. Het label moet dit aan de rechthebbende betalen. Dat kan de rechthebbende zelf zijn, diens publisher of diens collectieve beheersorganisatie zoals #Stemra of The Harry Fox Agency. De statutory rate is de vastgestelde vergoeding die je in Amerika voor de verveelvoudiging krijgt. . Een controlled composition clausule limiteert vaak het bedrag dat het label moet betalen voor de verveelvoudiging van zo’n (door de auteur / artiest) ‘gecontroleerde compositie’. Labels cappen de fee meestal tot 75% van de statutory rate. Daarnaast komt het soms voor dat een label maar voor 10 platen per album betaald. Alles daarboven; pech. Een andere leuke; zodra platen met korting worden verkocht, dan krijg je maar 50% van de rate. Met die toffe acties van Beatport kan dat dan opeens best snel gaan. Huppatee; daar gaat je geld. . Het is daarom aan te bevelen om te onderhandelen over een hoger bedrag of in ieder geval de hoogst geldende rate te nemen. Die rate wordt om de zoveel jaar vastgesteld en kan dus stijgen! . Let ook heel goed op de afspraken bij collabs. Als je mede-schrijvers de verlaagde rate weigeren, dan moet jij dat bedrag zelf aanvullen. . Als je een contract krijgt met een dergelijke bepaling, lees je dan goed in, onderhandel of neem contact met mij op zodat ik je daarbij kan helpen. . #mechanicals #statutoryrate #controlledcompositions #recorddeal #musicrights #musiclawyer #muziekadvocaat #auteursrecht #royalties #muziekauteursrecht #verveelvoudiging #buma #stemra #sena #muziekcontract #muziekovereenkomst #muziekrecht #muziekrechten #protips #onderhandelen #dealmaker #rechten (bij Q-Factory Amsterdam) https://www.instagram.com/p/B6I3bODAG85/?igshid=puo9910269ie

In het verlengde van mijn vorige post over #muziekbegrippen, leg ik deze keer uit wat de zogenaamde “statutory rate” is. Je zult deze bepaling met name terugzien in Amerikaanse contracten, maar ook in contracten die toezien op exploitatie van muziekrechten in Amerika (en Canada). . #Mechanicals heb ik in mijn vorige post besproken; dit zijn #auteursrechten voor mechanische reproductie. Die rechten leveren dus inkomsten op; elke keer dat een muziekwerk wordt verveelvoudigd / gereproduceerd moet daarvoor ‘iets’ worden betaald aan de rechthebbenden (of Stemra als ze daarbij zijn aangesloten). In Amerika is er door het Copyright Arbitration Royalty Panel een vaste vergoeding vastgesteld voor mechanische reproductie; de Statutory Mechanical Royalty Rate. Tegen betaling van deze vergoeding, mag je een muziekwerk reproduceren, zolang dat muziekwerk maar al wel openbaar is gemaakt aan het publiek door de oorspronkelijk rechthebbende. Even heel simpel uitgelegd: als iemand een liedje maakt, dan mag diegene dat zelf eerst openbaarmaken, voordat jij ermee aan de haal gaat. Als dat is gebeurt, dan mag je een lied coveren, zonder toestemming van de rechthebbenden / maker, simpelweg door het betalen van de licentievergoeding. In de VS bedraagt deze licentievergoeding momenteel $ 0,091 per track (van minder dan 5 minuten) of $ 0,0175 per minuut, afhankelijk van wat voor de rechthebbenden het meeste oplevert. . Amerika zou Amerika niet zijn als het grote geld niet zou worden nagejaagd. Dit resulteert voor artiesten vaak voor een beperking van hun rechten ten opzichte van platenlabels (de partij die zich bezighoudt met mechanische reproductie). Als de uitvoerend artiest ook de schrijver of componist is van de #muziek (denk aan dance- en hip hop-producers en singer-songwriters), dan geeft het label vaak maar een vergoeding van 75% van de statutory rate. Lekker is dat. . In Nederland gaat of #Stemra, of een uitgever of de #maker over dergelijke reproductie, #licenties en vergoedingen. Als #muziekmaker kun je wel met de Amerikaanse bepalingen te maken krijgen. Een klein beetje kennis van het Amerikaanse systeem is daarom wel handig. . Hulp nodig? Let me know. (bij Petit Legal) https://www.instagram.com/p/B50dlKLFqpP/?igshid=dta9coapl1ym

In de komende serie posts, leg ik een aantal muziekbegrippen uit. Het zijn vaak onderwerpen die niet echt aan de oppervlakte komen, maar wel erg belangrijk zijn. We beginnen de serie met #MECHANICALS. Mechanicals of "mechanische reproductierechten" hebben te maken met het recht om verveelvoudigingen te maken van een auteursrechtelijk beschermd werk. Mechanical royalties zijn dus inkomsten die je krijgt omdat er kopieën worden gemaakt van je muziek. Stel dat een label een vinylplaat laat persen met jouw muziekwerk erop, dan krijg jij daar (eventueel via #Stemra) een vergoeding voor. Let op: dit heeft dus niet te maken met jouw naburige rechten; je rechten als uitvoerend #artiest of als #fonogrammenproducent. Het gaat dus echt om je auteursrecht en de verveelvoudiging daarvan. Om het een beetje extra ingewikkeld te maken (en dus ook extra leerzaam): de regeling verschilt een beetje per land en daarnaast heb je ook nog allerlei verschillende deals tussen de #publishers, waarbij het ook nog kan uitmaken of de publisher deel uitmaakt van een concern waartoe ook een #platenlabel behoort.   Wie betaalt de mechanicals? Goeie vraag. Als het goed is, betaalt het label hiervoor. Maar, stel nou dat iemand jou vraagt om een compilatie-cd voor hem of haar te maken. Jij denkt; prima, ik stuur het wel naar een drukkerij. Als vergoeding krijg jij van de opdrachtgever een kleine vergoeding. Mooi meegenomen, toch? Niet echt. Aangezien jij degene bent die tot verveelvoudiging van auteursrechtelijk beschermde werken overgaat, moet jij dus een Stemra-vergoeding betalen (ervan uitgaande dat het om Stemra-repertoire gaat).   Ook als muziek opnieuw wordt uitgezonden, moet er een vergoeding voor die mechanische reproductie worden betaald. Dit geldt dus ook voor downloads en streams.   Buma/Stemra maakt in dit kader overigens nog wel een verschil tussen streamen en downloaden. Bij streamen ligt de nadruk op het afspelen, al wordt er wel een tijdelijke reproductie van je muziek gemaakt. Bij downloaden is dat net andersom. Buma zegt daarover op haar website: "De verhouding afspelen-vastleggen is bij streamen 75%-25%. […] De verhouding afspelen-vastleggen is bij downloaden 25%-75%. (bij A'DAM Toren) https://www.instagram.com/p/B5cwkpyl9bx/?igshid=422ce6osxa8b

........................................ Download Complete.

Maandag, 23 mei, was de algemene ledenvergadering van de Buma/Stemra. Een organisatie die niet bepaald geliefd is bij het publiek, als ze er tenminste van gehoord hebben. De organisatie is de laatste tijd regelmatig negatief in het nieuws en auteurs die ik spreek laten eigenlijk altijd een negatief geluid horen als je de naam Buma of Stemra laat vallen.   Eerlijk gezegd heb ik ook niet altijd een positief gevoel over deze organisatie maar dat komt deels door onwetendheid. Auteursrecht is nu niet bepaald een onderwerp waar ik me met veel plezier in verdiep, maar de afgelopen jaren heb ik dat toch gedaan. Als je 3 dance labels runt dan moet je wel, vind ik. Nog steeds beschouw ik me een groentje wat de materie betreft maar ben inmiddels wel wat wijzer geworden na het lezen van wat boeken (oa Free Culture van Lawrence Lessig, een aanrader trouwens) en het volgen van het onderwerp op internet. Ik ben er nog lang niet en blijf me ook verdiepen om zo goed mogelijk te weten waar ik het nu precies over heb als ik weer iets roep.   Zelf ben ik ingeschreven als auteur en mijn steun-en-toeverlaat al sinds de begin jaren 90 toen hij op z’n 19e zijn eerste platencontract tekende. Hij wordt al allergisch bij het woord ‘vergadering’ dus hij is nog nooit bij zo’n bijeenkomst geweest. Al met al hoog tijd dus voor mij om me aan te melden en er nu es naar toe te gaan. Ik arriveerde vroeg en kon me meteen melden zonder in de rij te hoeven staan. Je krijgt alle vergaderstukken meteen mee, dus je hoeft het niet van te voren allemaal te printen (notitie voor mijzelf, scheelt weer sjouwen). Meteen daarna ben ik naar de koffiebar gelopen om genoeg achterover te gooien zodat de slaap niet zou toeslaan. Het was niet heel druk en het viel me op dat de jongere generatie ondervertegenwoordigd was. Ook zag ik veel uitgever-bobo’s vooraan zitten. De voorzitter opende de vergadering wat later dan 10 uur en na een paar minuten stilte voor de overleden leden het afgelopen jaar, ging hij vrij rap door het eerste vergaderpunt heen, de notulen van de laatste ALV in 2010. Er waren bijna geen vragen (gelukkig) dus we konden meteen door naar de jaarcijfers. Ook hier werd kort en bondig op toegelicht en ga dat niet samenvatten, want alles is hier terug te lezen. Wat wel interessant was is dat deze jaarcijfers goedkeuring en décharge moeten krijgen van de leden. Wat? Décharge? Ik had er ook nog nooit van gehoord maar het betekent dat de leden goedkeuring aan de jaarcijfers én het handelen van het bestuur over het afgelopen jaar moeten geven. Een zeer terechte vraag van een van de woordvoerder van de BCMM (Beroepsvereniging voor Componisten Multimedia) op dit agendapunt was dan ook of het goedkeuren van de cijfers tevens inhield dat de leden toestemde met de salarissen van de directie? En of de directie het komende jaar hun riante salaris zou behouden? De voorzitter antwoorde zeer stellig dat de salarissen van de directie de afgelopen jaren niet veel veranderd zijn en dat hij ook heeft gekeken naar wat er in ‘de markt’ gebruikelijk was. Volgens hem zijn de salarissen van de directie geheel marktconform. Deze contracten zijn onderhandeld en zijn handtekening staat eronder en dat was niet zomaar iets. Een kleine kanttekening: onder ‘de markt’ bedoelt de voorzitter de salarissen die directieleden krijgen bij zusterorgansaties in andere Europese landen “en daar zitten wij zelfs nog een beetje onder”. Er werd dan ook terecht in de zaal gereageerd dat hij in de toekomst beter kon kijken naar ‘de markt’ in Nederland wat betreft de salarissen van directieleden bij diverse verenigingen want die zijn beduidend lager. Verder kondigde het bestuur de komst van de AirPlay App aan en een nieuwe website waarop werken komen te staan die de Buma/Stemra niet kan achterhalen met het fingerprinting systeem. Auteurs kunnen dan aangeven wanneer er iets van hen tussenzit. Dan het agendapunt waar vooral ik veel oor naar had: Flexibel rechtenbeheer online (FlexCo). Als independent dance label moeten wij het vooral van het internet hebben. Wij brengen muziek alleen in digitaal format uit. De promotie vindt ook grotendeels via internet plaats. De labels die ik run, zijn opgezet door producers die via deze labels hun vooral eigen werk uitbrengen en op die manier zoveel mogelijk in eigen hand houden. Voor auteurs zoals zij is flexibel rechtenbeheer online belangrijk. Zij hebben dan meer zeggenschap wat er met hun werk online gebeurt. Op dit moment draag je, als je je aansluit bij de Buma en/of publisher, je auteursrecht over met als gevolg dat je niet zomaar jouw werk via internet ter beschikking mag stellen. Op het moment dat je je eigen werk online beschikbaar maakt voor anderen, moet je een licentie afsluiten met Buma/Stemra en dit kost geld. Ja, ook als het je eigen werk betreft! Buma heeft wel een overeenkomst (‘Muziekgebruik Eigen Werken – Eigen Website’) die je als auteur kunt ondertekenen waarbij je toestemming krijgt om je eigen werk op je eigen website te promoten zonder daarvoor te hoeven te betalen, maar hier zitten nogal wat haken en ogen aan. Je website mag geen commerciele doeleinden hebben en je website mag ook niet linken naar andere websites die wel commerciele doeleinden hebben. Dit komt er simpelweg op neer, dat als je deze overeenkomst sluit, je wel een gratis download mag weggeven, maar niet mag linken naar iTunes waar je track te koop is. Wil je dit wel, dan moet je een licentie afsluiten die geld kost. Een ander type auteur (reclame-/game-/film-/theater componist/tekstschrijver) kan minder belang bij het internet hebben. Sommige zien dit zelfs als een bedreiging. Dit verschil in visie tov het internet komt ook naar voren in het SEO onderzoek “Wat Er Speelt”. Deze nuance kwam overigens niet naar voren toen Hein van der Ree de conclusies van het SEO onderzoek kort toelichtte. Volgens Hein kwam hieruit naar voren dat de leden geen heil zien in het internet. Daarna volgde dan ook een pro-downloadverbod speech met oude koppen ja-knikkend in de zaal. Hier ga ik denk ik een andere blog post aan wijden. De BCMM adviseerde tegen de statutenwijziging voor flexibel rechtenbeheer online te stemmen. Voornamelijk om dezelfde redenen die hier toegelicht worden en omdat Buma/Stemra het recht behoudt het exploitatiecontract eenmalig met 3 jaar te verlengen. Als argument voor deze regel gaf het bestuur aan dat zij alleen van deze mogelijkheid gebruik zullen maken als het om een zeer groot repertoire gaat waarmee het collectief in gevaar kan komen als het online beheer daarvoor in 1 klap teruggetrokken wordt. Gezien de cijfers uit het jaarverslag zou je denken dat dit wel mee zal vallen omdat de inkomsten uit online echt minimaal zijn (0.5% Buma en 1.4% Stemra) ten opzichte van het totaal. FlexCo is dus nog niet perfect, maar zou naar mijn mening wel een stap in de goede richting zijn. In ieder geval voor een bepaalde, toch grote groep auteurs. Je bent immers ook niet verplicht om gebruik te maken van FlexCo, dus is het jammer dat de 2/3 meerderheid, die nodig was om de statutenwijziging door te laten gaan, niet gehaald is. Wordt vervolgd. Na de lunch werd er gestemd over de wijziging van diverse statuten, oa een flexibele verdeling van het auteursdeel. Op dit moment is de verdeling van het auteursdeel 1/3 voor de tekst en 1/3 voor de compositie. De flexibele verdeling van dit 2/3 deel houdt in dat de tekstschrijver en componist onderling kunnen bepalen hoe zij dit verdelen. Op zich een gunstig verhaal omdat het niet altijd zo hoeft te zijn dat alle betrokken auteurs evenveel input in een project hebben geleverd. Een aantal leden gaven aan hier ook een nadeel in te zien, namelijk dat er meer dwang van opdrachtgevers zou kunnen komen, om een nog groter deel van hun auteursrechten af te staan aan opdrachtgevers. Dit is al aan de orde van de dag, maar is dus beperkt tot 1/3 deel per compositie. Desondanks heeft een meerderheid van de leden voor deze wijziging gestemd. De vergadering was nog lang niet klaar maar ik ben aan het einde van de middag naar huis gegaan. Op Twitter zag ik later dat er ook een verschuiving in het bestuur heeft plaatsgevonden na de stemming over de beschikbare posities. Onder andere Tony Berk is niet herkozen en er zijn meerdere mediacomponisten van het BCMM gekozen om in het bestuur plaats te nemen. Mijn persoonlijke indruk is dat deze ledenvergadering niet echt een goede vertegenwoordiging van alle type leden betreft (hoewel het na de lunch duidelijk drukker was). Buma/Stemra vertegenwoordigt auteurs met belangen die nogal uiteen lopen. Auteurs zijn werkzaam in zeer verschillende segmenten al dan niet online. Er worden over belangrijke zaken beslist die invloed hebben op het te voeren beleid dat weer op zijn beurt invloed heeft op hoe de rechten voor AL deze auteurs worden beheerd. Maar tja, die vergadering, daar heb je toch he-le-maal geen zin in, laat staan tijd voor? Nee, ik doe ook liever wat anders, maar nu ik er ben geweest realiseer ik me dat het echt belangrijk is. De jonge, nieuwe generatie zou er goed aan doen om zich hierin te verdiepen en es een kijkje te nemen en zo je kennis te vergroten. Tenslotte beginnen steeds meer dance producers een eigen label en regelen ze alles via het internet. Voorlopig kunnen we nog niet om het auteursrecht en de Buma/Stemra in hun huidige vorm heen.