#steinn steinarr

Io ti cerco, tu cerchi un altro, e infine si perde il nostro desiderio nella distanza nelle giornate grigie e non vede una via verso la stessa meta. Oh, tu ed io, che non ci siamo mai incontrati, il mio cuore è stanco di cos’era ed è. Tu non mi desideri, e mi hai avuto per caso, io non ho potuto averti, e ti ho persa.

Io ti cerco, tu cerchi un altro, e infine si perde il nostro desiderio nella distanza nelle giornate grigie e non vede una via verso la stessa meta. Oh, tu ed io, che non ci siamo mai incontrati, il mio cuore è stanco di cos’era ed è. Tu non mi desideri, e mi hai avuto per caso, io non ho potuto averti, e ti ho persa.

Io ti cerco, tu cerchi un altro,

Time is like water, and water is as cold and deep as consciousness. And time is like a reflection made partly by water, partly by me. Time and water rush trackless to vanish inside my consciousness.

Outside The Circle by Steinn Steinarr

Ég og hamingjan skildum aldrei hvort annað, og eflaust má kenna það vestfirzkum framburði mínum, en hún var svo dramblát og menntuð og sunnlenzk í sínum, og sveitadreng vestan af landi var hús hennar bannað. Það hæfir ei neinum að tala um töp sín og hnekki, og til hvaða gagns myndi verða svo heimskuleg iðja? Samt þurfti ég rétt eins og hinir mér hjálpar að biðja, en hamingjan sneri sér frá mér og gengdi mér ekki. Og loksins varð sunnlenzkan eiginleg munni mínum, og málhreimur bernskunnar týndist í rökkur hins liðna. Ég hélt, að við slíkt myndi þel hennar gljúpna og þiðna, en þá var hún orðin vestfirzk í framburði sínum.

Ó, þú og ég, sem urðum aldrei til. Eitt andartak sem skuggi flökti um vegg birtist sú mynd, sem okkur ætluð var. Sem næturgola gári lygnan hyl, sem glampi kalt og snöggt á hnífsins egg, sem rauðar varir veiti orðlaust svar. Ó, fagra mynd, sem okkur báðum bar.