#slons

Toen we net week onderweg waren de eerste tekenen al zichtbaar. Nu is het echt. Het backpacken heeft zonder pardon of enige vorm van gratie haar tol geëist. Borstelige wenkbrauwen, droge nagelriemen en een handvol insectenbeten om de sunkissed benen een beetje te verpesten. De nagellak heeft het einde van de eerste week niet eens gehaald. Elke dag bungelt dat inmiddels zilte vod van een broekie om de billen en ik krijg het niet meer voor elkaar het muffe shirt erboven wit te spoelen. Vergeefse moeite.

Ik voel me een slons. Ik ben het misschien diep van binnen ook. Stoppels op m'n stelten, een make-up loze toet, een ongestylede coupe. Vieze tengels van eten zonder bestek, stugge haren die ongecontroleerde krullen vormen en dat zand wat overal tevoorschijn komt na het liggen bestuderen van de slakken in de branding - het is eigenlijk allemaal heel erg lekker. En geoorloofd. Want er is een watertekort in dit oord en dus moeten we zuinig doen met douchen. Daarbij vieren we vakantie en dan mag je plakken. Dan mag je riekend naar zomerzweet en ongepolijst je in een jurk hijsen en met flippers een restaurant in banjeren. Wie kan het bommen.

Maandag middag, mijn vrije middag. Veel kater dan gepland loop ik in het winkelcentrum rond. Ik had vanmorgen al willen gaan maar als l’hubby ook vrij is komt er helemaal niets van mijn anders zo strakke planning terecht (herkenbaar?!) maar goed, ik loop dus eindelijk in het winkelcentrum. In de lidl om precies te zijn. In een spijkerbroek, vertrapt, goedkope primark schoenen,mijn veel te grote…