#sjbspokenword

So at the end of the day, its just me and u walking different paths but i know in myself i would look back to all the memories we shared together. And u will walk away as if nothing happened

Kay dami na nangyari sayo; Nasaktan ka na, iniwan ka na, nilayuan, tinaboy at kung anu-ano pa. Pero ba’t hanggang ngayon nandyan ka pa din– buhay na buhay akala mo walang pinoproblema. Ang ganda ng iyong ngiti na kahit sino hindi aakalain ika’y malungkot ultimo mga kaibigan at kapamilya mo akala nila wala kang pinagdadaanan. Bakit ka ganyan? Ang galing galing mong magtago, magpanggap na masaya pero pagasapit ng alas dose ng gabi ika’y umiiyak na para bang babaha na dahil iniisip mo gabi gabi na kasalanan mo lahat, na ang dali dali mong palitan, na wala kang kwenta, lahat sila iiwan ka pero minsan di mo inisip na kahit isang tao di ka iiwan. Di mo man lang naisip na yung taong hindi ka iiwan ay ang sarili mo rin pala. Yung sarili mo na lagi mong sinasaktan. Yung sarili mo na lagi mong pinapahirapan, inaabuso. Yung sarili mo na laging malungkot. Mahalin mo muna ang sarili mo bago ka magmahal ng iba. Tanggapin mo muna yung sarili mo bago ka humiling na tanggapin na rin nila. Tanggapin mo ung sarili mo sa kung sino ka talaga– mapabakla ka man, tomboy, biseksuwal o kung ano pa. Tanggapin at mahalin mo muna ang sarili mo. Kahit ngayon lang, sarili mo muna ang isipin at unahin mo dahil sa ilang taong nabubuhay ka– ang mga taong importante sayo ang binibigyan mo ng tingin imbes na ang sarili mong pagod na pagod.