Oct 4, 2017
Adini anmadigim gunleri sayip mutlu oluyorum. Ironik olarak tam mutlu olacakken seni düşünmeye basliyorum. Eskiden yapilan her seyi aklayip kafamda, kalbimde bir sekilde seni temize cikarabiliyordum. Ama son olanlardan sonra benim gibi birinin bile elinden bir sey gelmiyor artik. Daha fazla ne yapabilir sorusunum cevabi olacak her seyi yasadim sayende. Hep daha fazlasini yaptin. Simdi ofisimde atmaya kiyamadigim o cicek her gun senin yerine bana bakip "ozur dilerim" diyor. Merak ediyorum gun gelip devran dondugunde bir aci coreklenecek mi senin de kalbine? Olay mahaline donen katil gibi gunah cikarmak icin gorecek miyim seni cevremde? Hicbiri umrumda degil aslinda. Tek dilegim sensiz bir hayati mutlu olarak goturebildigim gunlere ulasmak.
