ndi mo alm pkiramdam na prang lhat ng tao tingin sayo, napakasama mo. nag kamali ka ng isang beses, hanggang ikamatay mo ipamumuka nila sayo. kahit gumawa ka ng kabutihan, ndi prin un sapat na dahilan pra ikay pag katiwalaan.

ndi mo alam pkiramdam ng mapangakuan na ndi ka iiwan, tapos sa huli ikaw na lang pla mag isang lalaban. wala kang makapitan, masandalan o maiyakan. lahat naipon sayong kaluoban.

ndi mo alam pkiramdam ng nag iisa, marami sila pero hnahayan ka lang at wlang sumusuporta. yung mga inaasahan mong tutulong, sa huli sila pa ung prang hahayaan kang mabaon.