Ülkenin her yeri yanıyor, nerde bu devlet?
Yangın göğe yükselmiş, dumanı vicdanımıza çökmüş, hâlâ "kontrol altında" masalları anlatılıyor.
Ormanlar cayır cayır yanarken İnsanlar çıplak elleriyle su taşıyor, kovalarla, damacanalarla ateşe karşı savaşıyor.
Yetkililer hâlâ kamera karşısında açıklama derdinde, millet ise alevlerin içinde çaresiz.
Hayvanlar diri diri yanıyor bu kaçıncı yaz ki biz yine aynı sahneyi izliyoruz?
Ne önlem var, ne hazırlık.
Sadece unutulmuşluk, sadece ihmal.
Ve sonra suçlu: rüzgar, sıcaklık, sabotaj, ama asla sorumlular değil! Devlet dediğin sadece seçim zamanı değil, felaket zamanı da yanında olur halkının.
Ama biz, her yaz kendimizi kaderimize terkedilmiş buluyoruz.!!
Unutuluyoruz. Biz ve ormanlarımız. Sözün bittiği yer değil artık bu, öfkenin başladığı yer burası.
Çünkü ağaç yanınca sadece doğa değil, içimiz de kavruluyor!
