#siedze

I nie wiem, dlaczego akurat Jego poznałam po stylu siedzenia, a Jej wcale nie zauważyłam.

Siedzę u siebie w pokoju i nie chcę wychodzić. Nie chce mi się nic robić. Nawet malować czy rzeźbić figurek w glinie, co zazwyczaj mnie uspokaja. Staram się siedzieć na krześle, a nie leżeć, bo kiedy się kładę, z początku czuję ulgę, ale potem mam wrażenie, że to już koniec i że już nigdy nie zdołam wyjść na zewnątrz. Ani otworzyć oczu. No więc siedzę.

Słońce już wzeszło i siedzę przy oknie, zasnutym mgłą mijającego życia.

I czasami nocą

Siedzę w kąciku i kulę się w sobie. Otwieram stworzonko i wchodzę do środka. Czekam na Ciebie.