#shcl

Na een kort welkomstwoord door directeur Ad Knotter nam Hoofdbibliothecaris Barbara Beckers het stokje over. Ondanks dat de beamer haar in de steek liet presenteerde ze vlot waar het het SHCL nu precies voor staat en wat het verschil is met het RHCL.

Wat is het SHCL en wat is haar doelgroep? Het SHCL is gespecialiseerd in de sociaal-economische en sociaal-culturele geschiedenis van Limburg in de 19e en 20e eeuw. Zij verrichten wetenschappelijk onderzoek, verzamelen archieven en documentatiemateriaal en beheren een omvangrijke wetenschappelijke bibliotheek.

Het SHCL ondersteunt onderzoekers, instellingen, musea en alle andere geïnteresseerden met informatie en materiaal over de geschiedenis van de provincie Limburg en aangrenzende regio's. Het SHCL is een particuliere stichting en ontvangt subsidie van de provincie Limburg en de Universiteit Maastricht.

Het verschil met het RHCL Het Regionaal Historisch Centrum Limburg is gevormd uit het Rijksarchief in de provincie Limburg en het Gemeentearchief Maastricht. Het RHCL beschikt momenteel over 24 kilometer archief. In de eerste plaats zijn dit archieven van de overheid: het Rijk (de rijksinstellingen in de provincie), de Provincie, de Gemeente Maastricht en de Gemeente Margraten. De archieven van het SHCL daarentegen zijn afkomstig van bedrijven, instellingen en personen die van belang zijn geweest in het sociaal-economische en sociaal-culturele leven van de provincie Limburg in de negentiende en twintigste eeuw.

Maar ook het RHCL heeft belangrijke particuliere archieven in huis: van kerkgenootschappen, verenigingen, stichtingen, bedrijven, kastelen, families en personen. Behalve archieven heeft het RHCL omvangrijke verzamelingen handschriften, almanakken, foto’s, (land)kaarten, tekeningen, affiches, bidprentjes, briefhoofden. Verder heeft het SHCL een uitgebreidere bibliotheek dan het RHCL. De bibliotheek van die laatste is nu ook ‘overgenomen’ en gefuseerd met de bibliotheek van het SHCL.

Rondleiding De groep werd in tweeën gesplitst. De ene helft kreeg een rondleiding door het gebouw en de andere helft koffie met Limburgse vlaai en werd ondertussen bij gepraat over het SHCL en haar dienstverlening. Enkele zaken waren bij sommige van ons bekend omdat we o.a.samenwerken in de projecten ‘Gedrukt in Maastricht’ en de ‘Digitale Bibliografie Limburgse Geschiedenis’. Dit laatste project is op dit moment helaas on hold gezet. Leden van Centre Céramique kunnen, onder vertoon van hun bibliotheekpas, in ieder geval een bibliotheekpas krijgen bij het SHCL en materialen lenen.

Daarna een rondleiding door het gebouw met achtereenvolgens de studiezaal, de bibliotheek en de depots waar het grootste gedeelte van de materialen worden bewaard. Tot drie lagen onder de grond bevinden zich depots met dikke kluisdeuren. Vocht, temperatuurschommelingen, vervuilde lucht en zelfs brand krijgen zo, hopelijk, geen vat op de collecties.

In een paar depots heeft men wat voorbeelden klaar gelegd van materialen die representatief zijn voor de collecties van het SHCL. Daar kom ik zowaar een boekje tegen over het opbouwwerk in de wijk De Gracht (Kerkrade) waaruit blijkt dat een neef van mij hier secretaris van het bestuur was in de jaren zestig. Grappig! :-).

Uiteraard zijn de collecties interessant maar ook het gebouw zelf is de moeite waard. Het SHCL (en RHCL) is gehuisvest in het voormalige kloostercomplex van de Minderbroeders aan de Sint Pieterstraat in het Maastrichtse Jekerkwartier en omvat onder andere de zogenaamde Oude Minderbroederskerk. Ook de commandantswoning van de Sint-Pieterskazerne maakt deel uit van de gebouwen. Ondanks dat men in oude gebouwen gehuisvest is ziet het er allemaal gelikt en modern uit. Beton en staal maken het gebouw toegankelijk en werkzaam zonder dat het de historische sfeer aantast.

Speeddaten met de collecties van het SHCL Na de rondleiding volgde het onderdeel ‘Speeddaten met de collecties” . Tijdens dit onderdeel maakten we meteen kennis met een aantal medewerkers van het SHCL. We kregen onder andere materialen van welzijnsinstellingen als het Groene Kruis en de Heerlense Vroedvrouwenschool te zien. Maar ook het bedrijfsleven waaronder brouwerijen, De Sphinx en rubberfabriek Vredestein. Vredestein bleek ook matrassen te maken. Om deze te promoten gebruikte men interessante pin-up foto’s. Ook die maakten nu onderdeel uit van de collecties van het SHCL. Ik moest meteen denken aan de erotiek collectie van de New York Public Library. Zo zie je maar weer een bibliotheek is nooit saai ;-). In principe zijn de collecties van het SHCL openbaar. In een aantal gevallen zijn beperkingen vastgesteldheid om de privacy van nog levende personen te waarborgen.

Finale en conclusie Voor de liefhebbers bestond nog de mogelijkheid om een paar vaandels uit de vaandelcollectie en het textiel restauratieatelier te bekijken. In het atelier kregen we een korte uitleg over het restaureren van vaandels. Wat een monnikenwerk! Al met al een leerzame ochtend. Maar hoe nu verder? We weten nu natuurlijk al heel wat meer over het SHCL en haar collecties. Maar wil je echt goed doorverwijzen dan is wellicht een (korte) stage een mooie follow-up. Maar ook een bezoek aan de informatieve sites van SHCL en RHCL kunnen onze inlichtingenmedewerkers al een eind op weg helpen.