#seviyorsa

İnsan seviyorsa karşılık görmese bile herşeyden vazgeçip onunla uğraşır. Uğraşmıyorsa sevmekten vazgeçmiş demektir.              

Aslında huzurluyumdur. O kadar mutlu ederim ki durup durup bu kadar sevildiği için gurur duyar kendiyle. O gurur büyür büyür ve egoya dönüşür en nihayetinde. Sonra çekip gider. Bu kadın bu kadar seviyorsa, daha fazlasını elde etmeliyim diye. Gider ama kimse benim gibi şuursuz sevmez onu. Kimse ona benim gibi sarılmaz. Çünkü benim gibi kadınlar egoludur. Herkes onlara gelsin ister. O değerli olsun diye kaçar. Ben kaçmam. Ben kollarımı ardına dek açarım, küçük hesaplar yapmam. Bunları fark edince geri döner. Döndüğünde bambaşka bir kadınla karşılaşır. Üzülmüş, vazgeçmiş, canı yanmış. Tanımadığı o kadın onun canını yakar, farkında olarak ya da olmayarak. Eline fırsat geçtikçe üzer onu ama onun gibi kıyamaz yine de. Bi yerde sessizliğe bürünür, susar sonsuzluğa. Sonra o toplayamaz bi daha kendini. Bir daha öyle sevilmeyeceğini bilerek yaşayınca sağa sola savrulur. Ben severim ama. Ben insanı, hayvanı, taşı, böceği sevmeye programlıyım. Çünkü benim her şeye rağmen umudum var. Çünkü benim bir şeyi sevmek için çok fazla sebebe ihtiyacım yok. Düşününce boğazımdaki düğüm gitmez belki de yine de severim. Başkalarını çok sevmek, onlara hayatlarının en güzel günlerini yaşatmak için.

Ben severim zaten.