#sevgilerle

-Beni seviyor musun?

+Seviyorum neden sevmeyeyim.

-Ama beni üzüyorsun.

+Seni üzmek istemem. Peki sen beni seviyor musun?

-Seviyorum tabi ki bunu sormana lüzum yok.

+Peki benim mutlu olmamı ister misin?

-İsterim ama sen de etrafının seni mutlu etmek için uğraştığı gibi sen de biraz uğraşsan keşke.

+Kimse beni mutlu etmek zorunda değil ki. Ben de kimseyi mutlu etmek zorunda değilim. Neden istemediğim bir şeyi bana zorla yaptırmaya çalışıyorsun?

-Yapman lazım çünkü hatırlatıyorum.

+Ben gerekli görmüyorum.

-Bu bencillikten vazgeç biraz.

+İnsanın kendi kendini iyi ve mutlu etmeye çalışması bencillik mi oluyor?

-Tek başına mutlu olamazsın.

+Tek değilim ki.

-Ama bizi yok sayıyorsun.

+Yok saymıyorum. Sizi böyle kabul ediyorum. Kabul ettiğim için de ilişkimizin ancak bu şekilde yürüyebileceğini düşünüyorum.

-Bu doğru mu peki?

+Bana göre evet çünkü en mantıklı yol bu. Hatta tek çıkar yol bu. Peki siz beni olduğum gibi kabul etmeyi düşündünüz mü hiç?

-Kabul edilebilir bir tavrın yok ki onaylayalım mı yani bu davranışlarını?

+Sen benim mutlu olmamı istemiyorsun o zaman. Çünkü beni olduğum gibi kabul etmen beni mutlu edicek.

-İlerde anlayacaksınız bizi...

+İlerde sizin gibi olmak istemem. (İçinden dedi.)

(+) İleriye doğru yürüdü ve şunları söyledi: