"bugün seni çok özledim. saate bakmamak için tuttum kendimi. sanki saate çok bakınca zaman geçmiyormuş gibi. "

Öğle yemeğinde ıspanak vardı bugün. Yanında yoğurt. Ekmek istemediğimi görünce yemekhaneci kadın merak etti bayağı, diyette miyim değil miyim diye. Tatlıyı da yemeyince yanıma gelip "bu kadar da üzme kendini yaz geliyor diye. sen bu halinle bile bikininin içinde hayran bırakırsın herkesi kendine." dedi. Yazın gelmesine aldırmıyorum ki. Yüzeceğimi, güneşleneceğimi de pek sanmıyorum. Bu yaz çıt çıkmayacak bir kuytu bulacağım kendime. 

 " yemekten sonra yürüyüşe çıkalım mı? köşedeki dondurmacıdan dondurma da alırız. seversin sen çikolatalı. limonlu muydu ? doğru çikolatalı dondurmayı pınar sever. bizim pınar canım, ofise geçen ay alınan kız. söylemedim mi ? "

Servis gideli kırkbeş dakika oldu. Ben kolumda asılı çantam, ellerim cebimde dimdik bekliyorum kapının önünde. Dimdik durmuyorum aslında başım önüme eğik ne düşünüyorum ben de bilmiyorum. Ama taksinin gelmeyeceğini biliyorum. Çağırmadığımı biliyorum da, beni almaya gelecek kimsenin olmadığını bilmiyorum. Unuttuğumu bilmiyorum. Unutulduğumu bilmiyorum. Akla gelmeyecek kadar sıradan olduğumu bilmiyorum. Bizi bu kadar kolay hayatından silip devam edebileceğini bilmiyorum. 

" ben seni seviyorum. ama artık eskisi gibi sevmiyorum. sevemiyorum. içimde heyecan duyamıyorum. heyecanlanıyorum. ama bu sen değilsin. bu başkası. seni üzmek istemiyorum. kimseyi üzmek istemiyorum. onun bir suçu yok. onun haberi bile yok. hayır ikimizden haberi yok. benim onu sevdiğimden de haberi yok. ama söyleyeceğim. söylemeliyim. gitmeliyim. seni üzmemeliyim. "

Gitmelisin, kimseyi daha fazla acıtmamalısın. Peki. Bizi de acıtmamalısın. Su içtiğin bardağın kırığını içimdeki kırıklarla beraber yerden toplarken, elim kesildi diye acımamalı. Akan kan senin anılarını da götürmeli lavabonun boğazından aşağıya.