#sensedim

Derin bir nefes aldım, sabır çekmekti amacım lakin seni soludum.

Kapattım gözlerimi, karanlık olursa zihnim boşalır dedim. Karanlığın içinde sen vardın, yine.

Dışarı çıktım bu gün, uzun zaman sonra ilk kez. Sokaklar beni önceden seninle olduğum yerlere çıkardı, tek eksik sendin.

Canım her zamankinden çok acıyor diyemem çünkü her günüm cehennemken bunu söylemek geçirdiğim diğer günlere ihanet olur. O yüzden canım yine ve yine çok acıyor.

Artık ne yapacağımı bilmiyorum. Ne nefes alabiliyorum, ne yemek yiyebiliyorum, ne uyuyabiliyorum ne de ağlamadan konuşabiliyorum. Sensizliğin çaresi yokmuş öğrendim. Unutmaksa mümkün değilmiş, bunu zaten seni gördüğüm an anlamıştım.