#sbkltr030nl

Vrijdag 31 januari: You Will Go Away One Day But I Will Not

Botanical Garden Berlin, Unter den Eichen 5-10, 12203 Berlin →  Map

★★★★

.

.

Donderdag 30 januari - Shadow Swirl

Berghain - Am Wriezener Bahnhof,  10243  Berlin →  Map

★★★★★

Bij binnenkomst in Berghain viel ik midden in het optreden van de Turkse Nene H met het Ensemble Basiani, het nationale mannenkoor van Georgië. Om deze traditionele bariton zangers te horen onder begeleiding van a-rytmische electronica was meteen al een desorienterend begin als je de vierkwartsmaat techno gewend bent die hier normaal gesproken klinkt. 

De Zwitser Antoine Schessex koppelde vervolgens bij zijn optreden een tenor saxophoon aan distortion pedalen en feedback loops. Deze "wall of sound" van noise en drones kwam door het contrast met het voorgaande optreden extra hard aan, en zette gelijk de toon voor de rest van de avond.

Het Javaanse duo Raja Kirik bracht een energieke set van zelfgemaakte slag- en blaasinstrumenten met een eclectische mix van electronica stijlen. Ze wisten het publiek goed op te zwepen, en de eerste dansbewegingen werden op de vloer ingezet.

Na wat technische opstart problemen bracht het Keniaanse Grindcore duo Duma de avond pas echt op gang. De typische grunt zangstijl met snoeiharde metal en electronica zorgde door de overtuigingskracht van rauwe energie voor een heuse moshpit voorin in de zaal.

'Mancunian man' Andy Stott begon zijn set met de typische door dub beinvloede duistere electronica waarmee hij bij het grote publiek bekend is geworden. Stott komt binnenkort met een nieuw album en bracht vrijwel alleen nieuw materiaal ten gehore. Berghain bleek de perfecte setting voor deze muziek, en de zaal ging volledig mee op in de set die steeds energieker en afwisselender werd qua tempo en muziekstijlen, met uitstapjes naar dubstep en uiteindelijk zelfs drum 'n bass. Stott wist de zaal op meesterlijke wijze naar zijn hand te zetten en er ontstond een synergie tussen artiest en publiek die je zelden meemaakt. Een absoluut hoogtepunt.

Robert Henke - CBM 8032 AV 1

Woensdag 29 januari: radialsystem Halle - Holzmarktstr. 33,  10243  Berlin →  Map

★★★★

Wanneer Robert Henke met een nieuw audiovisueel project komt, is dit reden tot nieuwsgierigheid. De artiest die ook als Monolake muziek uitbrengt heeft voorheen met onder andere Lumiere, Deep Web en Fragile Territories al bewezen uitzonderlijke installaties te kunnen maken door (her)gebruik van oude technologie.

In het begin van de voorstelling vertelt Henke over zijn inspiratie en de technische opgave, wat een mooie inkijk geeft in het proces. Henke maakt in deze voorstelling gebruik van vijf Commodore CBM 8032 computers uit begin jaren '80, het begin van personal computing. Deze computers waren de eerste machines waar hij destijds als scholier mee begon met programmeren.

Het wordt duidelijk dat dit vooral een passie project van Henke zelf is, om te onderzoeken in hoevere hij de zeer beperkte technologie optimaal kan benutten. Deze machines zijn uiteraard nooit bedoeld voor a/v toepassingen, en zijn daarom door Henke en zijn team speciaal samengesteld en herprogrammeerd.

Zittend aan het toetsenbord van de Commodore worden de eerste beats geprogrammeerd aan de hand van sequencers die je kunt volgen op het grote projectiescherm. Alles wat je hoort of ziet komt direct uit de 8-bit computers zelf, wat de voorstelling een echt retro gevoel geeft. Ter aanvulling wordt voor de audio slechts gebruik gemaakt van een paar externe galm effecten, gemaakt in dezelfde tijd als de computers. Er wordt niet gespijbeld met moderne apparatuur.

Met het ingeven van nieuwe codetaal volgen snel afwisselende tekens en symbolen die de visuele patronen gaan vormen en steeds complexer worden naarmate de show vordert. Het is knap hoeveel audiovisuele variatie uit de beperkte mogelijkheden van de computers wordt gehaald.

Dit zorgt voor een hypnotiserend samenspel, waardoor het Robert Henke toch weer is gelukt om de achterliggende techniek ondergeschikt te maken aan het eindresultaat.