#s.43

“Herşeye razıydım sırf anlayasın diye  Nemene şeydir sevgi  Böyle bok yoluna gidecektin madem  Bari ben çiğneyeydim seni.”

“Kalp vücuda kan pompalıyordu değil mi Çetin? Geceleri uyuyorduk değil mi?”

“Anlamak için, kendimi yok ettim. Anlamak, sevmekle ilgili her şeyi unutmaktır. Leonardo da Vinci, ‘Bir şeyi anlayana kadar onu ne sevebiliriz ne de ondan nefret edebiliriz’ demiş. Bu kadar yanlış hem de bu kadar doğru bir söz duymadım.”

“Başınıza geldi mi, bilmiyorum, yüzlerce kez duyduğunuz bir söz, günün birinde sizi en zayıf yerinizden vuruverir. Sanki ansızın yolunuzu kesmiş, çölün ortasında bir atlı gibi karşınıza dikilmiştir. Öylesine kullanılar bu söz gibi: ‘Şu ölümlü dünyada...’ Birden taş gibi ağırlaşır, dibine kadar battığınız dünyaya bakakalırsınız.”