#s.37

"Modern hayat; otomatik, mekanik, tekdüze, tek sesli, naylon, kokusuz, steril, tek frekanslı aşkları dayatıyor hepimize. Oysa aşk, masa üstündeki kurmalı saattir."

“Her şey eskisi gibi, sadece biz değiliz, biz değiliz!”

“cam göbeği denizim benim  söyle bana  benim misin hala?  göğünün genişliğini özlemem  uzak kalmam ışığından  yetmedi unutmama.  bu kimseye ait olamayacak kadar derin  tarihinde parıldayan histen vazgeçmeyişim  hep sana çekilişim son değil elbet.  ey sevgili denizim,  kubbelerinde şehrin  yankılanan sesle  hep içimdesin.”

“Peki, ya aşkın karşılığı olan hiçbir sözcük olmasaydı? O zaman aşk olmayacak mıydı yani? Aşk duyulmayacak mıydı o zaman? Aşk, sözden önce de vardı.”