#rybacy

they are in a small alt rock band called Rybacy w Pełni (fishermen in full moon)

if anyone is curious, i made a playlist to showcase how they sound ↷

with the lead singer (celina, the one with black and red hair) sounding something like that ↷

Example character from another original species of mine - Fishers.

I didn't feel like rendering it properly so have it like this :)

More info about this species below:

Nietrzeźwi rybacy i mechanik na kutrze

Nietrzeźwi rybacy i mechanik na kutrze Dwóch rybaków i mechanik z kołobrzeskiego kutra było nietrzeźwych – wykazały badania trzeźwości wykonane 21 października przez funkcjonariuszy z miejscowej Placówki Straży Granicznej w trakcie odprawy granicznej. Trzeźwy był szyper. Strażnicy graniczni przeprowadzili badanie załogantów, ponieważ wyczuli od nich zapach alkoholu. Pełniący funkcję starszego…

22 grudnia Słowińska Grupa Rybacka zakończyła nabory wniosków o dofinansowanie dla osób związanych z rybactwem. Dla rybaków przewidziano dotację w wysokości 300 tyś. zł oraz 400 tyś zł.

Rybacy wnioskowali o dotację

Konkursy dotacyjne w liczbach

Moje wzywanie dotyczące literatury afrykańskiej trwa - zapoznać się z ciekawymi pozycjami autorów z różnych krajów tego bogatego i wielkiego kontynentu. Ponownie sięgnęłam po autora współczesnego pochodzącego z Nigerii.

Książka, będąca jednocześnie debiutem autora, zdobyła wiele nagród i znalazła się na liście finalistów Man Booker Prize 2015. Prasa próbuje usilnie zrobić z niego dziedzica Chinua Achebe, który jest jednym z moich ulubionych pisarzy, i uważam, że Obiomie brakuje jeszcze warsztatu literackiego i doświadczenia, aby ubiegać się o to miano.

W jego pierwszej książce widać duży wpływ fascynacji strukturą starożytnego dramatu greckiego (o tym za moment) i drobne wątki autobiograficzne. Bohaterowie i autor pochodzą z tego samego miasta, dzięki czemu Akure tętni życiem pomimo, że jest jedynie tłem zdarzeń. Przeplatające się fragmenty, które opisują wojnę domową, wybory prezydeckie, wątki kulturowo-społeczne, wychowanie się w wielodzietnej rodzinie, naturalnie uzupełniają historię przedstawioną w powieści. 

Czytamy o losach czterech z sześciorga rodzeństwa braci, nad których życiem zawisa fatum nieszczęścia. W młodym wieku (najstarszy nie ma bodaże więcej niż 13 lat) zostają tylko pod opieką matki. Ojciec, utrzymujący całą rodzinę, dostaje przeniesienie w pracy do daleko położonego miasta, traci bezpośredni wpływ na wychowanie swoich dzieci. Czwóreczka zamiast chodzić do szkoły, łamie miejski zakaz zbliżania się do niebezpiecznej rzeki, aby łowić w niej ryby. Złamanie zakazu wiąże się ze spotkaniem szaleńca, który przepowiada najstaszemu z nich, że zginie z ręki jednego ze swoich braci.

Tu właśnie można wyrażnie zauważyć wpływ geckiego dramatu. Złamanie zakazu narzuconego przez sił wyższe (w Grecji zwykle chodziło o prawa boskie, w powieści to prawa miejskie) ściąga gniew losu i nieubłaganą karę. Fatum zawisa nad dziećmi, nie można przed nim uciec, zmienić go czy mu się przeciwstawić. Ciężar przepowiedni powoduje rozłam i zniszczenie rodzinnych więzi. Prowadzi do tragedii.

Mam przeczucie, że Obioma niejednokrotnie przeczytał Antygonę Sofoklesa i Medeę Euripidesa. W jego książce znajdujemy motyw niszczącej zemsty, która zdaje się usprawiedliwiona w oczach losu, ale musi zostać ukarana według praw ludzkich.

W tekście znajduje się wiele powtórzeń, niezbyt subtelnych porównań i metafor, których wyjaśnienie zostaje włożone w usta dzieci. Mimo to, powieść czytało mi się dość dobrze. Zwłaszcza pierwsze 2/3, które pokazują zwyczaje i życie w Nigerii. Mam wrażenie, że Obioma był pod presją czasu. Ostatnia część książki zdaje się napisana jakby na szybko i przeredagowana inaczej niż początek powieści. Tak jakby pisarz stracił chęć opowiadania tej historii wraz ze śmiercią dwóch najstarszych braci.