#rowinska

Zapraszamy do zapoznania się z analizą dzieła Meret Oppenheim pod kątem kategorii niesamowitości autorstwa Anny Rowińskiej. Esej powstał w ramach wystawy NIE/SAMOWITE w warszawskiej galerii STARTER. 

Tekst dostępny jest TUTAJ.

Zapraszamy do obejrzenia dokumentacji wystawy Urbild/Abbild na stronie fb Czarnego Kwadratu. 

Zapraszamy do obejrzenia katalogu towarzyszącego wystawie, który dostępny jest w lokalu_30. Można go również pobrać lub przeczytać w wersji online tutaj oraz poprzez kod QR. W katalogu przeczytać można teksty: właścicielki galerii lokal_30 Agnieszki Rayzacher, kuratorek projektu Anny Rowińskiej i Mileny Natalii Soporowskiej oraz prezesa Koła Naukowego IHS UW Czarny Kwadrat Sebastiana Gawłowskiego.

Dostępna jest również wersja PDF katalogu z okładką. 

Marta Mielcarek (ur. 1990) – studentka wydziału Sztuki Mediów i Scenografii na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Laureatka stypendium ufundowanego przez Fundusz Popierania Twórczości przy Stowarzyszeniu Twórczości Autorów ZAIKS. Stażystka w TR Warszawa. Brała udział w wystawach zrealizowanych wspólnie z Pracownią Działań Przestrzennych  prof. Mirosława Bałki. Jej prace brały udział w wystawach międzynarodowych między innymi w Masquarade (Centrum Fotografii, Sztokholm). Laureatka projektu Oto My, oto Oni, podczas którego jej fotografia została umieszczona na bilbordzie na stacji metra w Paryżu w czerwcu tego roku.

Prezentowana na wystawie Urbild/Abbild seria zdjęć Pamiątki (2013) Marty Mielcarek to przedstawione na fotografiach w sposób sterylny i surowy nieokreślone fragmenty, pozostałości po ciałach zwierząt. Zgodnie z myślą artystki, takie ”szczątki” mogą stanowić dla właścicieli pamiątki, pośmiertne relikwie, talizmany. Przechowywanie takich obiektów to próba pożegnania i oswojenia się ze stratą a także zamiana nieobecnego ciała w obraz, by w tej formie mógł dalej funkcjonować w społeczności.

Zdjęcia są jasne, przedstawione na nich szczątki wydają się efemeryczne i odrealnione. Pokazane przedmioty są niejednoznaczne i wymykają się opisowi – futro, kawałki ciała, drobne odłamki. Prace Mielcarek konfrontują ze sobą statyczną dokumentację z niepokojem wywołanym przez zetknięcie się z niezidentyfikowanym kawałkiem zwierzęcego ciała.

Pamiątki stają się śladem, który niemal rozpływa się w powietrzu i stając się coraz mniej widoczny wydaje się znikać na naszych oczach. Fotografie Mielcarek poruszają temat śmierci w antropologicznym znaczeniu obrazu śmierci. Pozostałości zwierząt są dla ich właścicieli odniesieniem do przeszłości a zarazem wciąż pewną obecnością.

Ewa Doroszenko (ur. 1983) – doktor sztuk plastycznych, zajmuje się fotografią i malarstwem. W 2008 roku z wyróżnieniem obroniła dyplom magisterski z malarstwa w pracowni Jana Pręgowskiego na wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, tam też uzyskała aneksy z fotografii i rysunku. W 2012 roku ukończyła studia doktoranckie na tym samym wydziale. Współtwórczyni projektu Tonopolis, stypendystka Miasta Toruń w dziedzinie kultury w 2011 i 2013 roku.

Prezentowała swoją twórczość na wielu wystawach indywidualnych między innymi Tonopolis Działania Praktyczne (Centrum Sztuki Współczesnej Znak Czasu, Toruń, 2012),  Estetyczny interfejs pamięci (Centralny Basen Artystyczny, Warszawa, 2009). Uczestniczka także wielu wystaw zbiorowych między innymi Festiwal Future Places (Porto, Portugalia, 2009), Festiwal Re:wizje (Pałac Kultury i Nauki, Warszawa, 2008).

Projekt Copy Cat (2008-2013) Ewy Doroszenko składa się ze zdjęć i instalacji przestrzennej. Motywem przewodnim jest problem kopii i oryginału . Nazwa pracy nawiązuje do eksperymentu z 2002 roku, gdy sklonowano kota i nazwano go CC („Copy Cat”). Na wystawie Urbild/Abbild zaprezentowana zostanie część projektu artystki. Na przestrzennych modelach, imitujących różne scenerie, umieszczone zostały, wycięte z fotografii, zwielokrotnione postacie. Są to wizerunki zarówno artystki, jak i osób które zna i które posiadają wyjątkowe cechy mogące się wydawać warte „skopiowania”. W ten sposób Doroszenko łączy lekką, nawiązującą do zabawy formułę z ponurą prognozą negatywnych skutków klonowania ludzi. Pracy towarzyszyć będzie tło dźwiękowe.

Artystka wykonuje fotografie swoich instalacji. Zdjęcia te nie są jednak prostą dokumentacją skończonego dzieła a raczej stanowią autonomiczne prace, które tworzą osobne sceny. Autorska technika Doroszenko nawiązuje do „samplingu” i fotomontażu. Skutkiem jest  intermedialny obraz, który powstał z wielu zdekontekstualizowanych elementów, zunifikowanych na fotografii.

Widz zostaje postawiony przed pytaniem o kwestie zarówno klonowania jak i władzy. Kopiowanie pożądanych cech, pozbawienie pierwotnego kontekstu i umieszczenie ciała i człowieka we wtórnym, sztucznym otoczeniu pod panoptycznym okiem to dziecinna zabawa w domek dla lalek pod którą ukrywa się troska o problemy społeczne.

Kaja Dobrowolska (ur. 1984, Kraków) - zajmuje się fotografią i wideo, studiuje fotografię w Łódzkiej  Szkole Filmowej, przygotowuje dyplom w pracowni prof. Grzegorza Przyborka. Brała udział w wystawach Przestrzeń (Bunkier Sztuki, Kraków, 2012) i  Fairy Tale Element (Muzeum Współczesne, Wrocław, 2011/2012) .  W 2013 roku została wyróżniona udziałem w sekcji Showoff organizowanym przez Miesiąc Fotografii w Krakowie.

Praca z serii Emotional Landscapes (2012) prezentowana na wystawie Urblid/Abbild oscyluje na pograniczu wideo i fotografii. To autoportret, na którym artystka pragnie pokazać swoje emocje, obraz wewnętrzny. Nakręcone techniką master shot prace charakteryzują się długimi, nieruchomymi ujęciami, niezwykle fotograficznymi w wyrazie. Pozornie statyczne, Emotional Lanscapes mają w sobie napięcie ukryte w interakcji artystki z jej otoczeniem i naturą, która przebiega różnorodnie -  od harmonijnego stopienia się przez mozolne zmaganie. Chociaż w obrazie wideo widzimy postać artystki, to jest ona jednak odwrócona od widza, anonimowa, co potęguje odcieleśnienie jej samej i symbolizuje użyczenie swojego ciała do zobrazowania stanów wewnętrznych.

Emotional Landscapes mają prywatny nastrój, jednak te emocjonalne autoportrety wciągają widza, który śledząc działania artystki odnajduje w sobie odbicie stanów wewnętrznych przekazywanych przez Dobrowolską.

Ideą przyświecającą wystawie jest myśl historyka sztuki i filozofa kultury Hansa Beltinga, który w swoim sztandarowym dziele Antropologia obrazu. Szkice do nauki o obrazie podkreśla cielesny aspekt wizualności. W jego teorii obraz staje się niemożliwy bez swojego medium, jak i jego zmysłowego, fizycznego odbiorcy.

W tym kontekście chciałybyśmy poruszyć problem fotografii. Jakie zajmuje miejsce w sferze nowych technik obrazowych? W jaki sposób zmienił się status ciała wskutek charakterystycznej dla fotografii możliwości masowej reprodukcji? Czy nadal możemy mówić o jej nierozerwalnej więzi z realnie istniejącym desygnatem?

Tytułowy Urbild i Abbild odnoszą się do antagonizmu pomiędzy ciałem naturalnym (Urbild), a jego odbiciem w formie dzieła sztuki (Abbild). Wystawa stanowi próbę odpowiedzi na pytanie o fotograficzną trawestację cielesności.

Organizatorem wystawy jest Studenckie Koło Naukowe Czarny Kwadrat IHS UW we współpracy z lokalem_30. Kuratorkami projektu są studentki historii sztuki Uniwersytetu Warszawskiego Anna Rowińska i Milena Natalia Soporowska.

Za oprawę graficzną wydarzenia odpowiada Grzegorz Ocetek.  

Fotorelacja: Maciek Suchorabski / Shots of Sound

Wystawie patronują:  Galeria lokal_30 Koło Naukowe IHS UW Czarny Kwadrat Uniwersytet Warszawski Akademia Fotografii Artinfo.pl

Kuratorki:

Anna Rowińska (ur. 1988, Warszawa) – członkini Studenckiego Koła Naukowego Czarny Kwadrat Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Studentka piątego roku historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Absolwentka studiów pierwszego stopnia historii sztuki i kulturoznawstwa na Uniwersytecie Warszawskim.

Milena Natalia Soporowska (ur. 1989, Warszawa) – członkini Studenckiego Koła Naukowego Czarny Kwadrat Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Obecnie kończy historię sztuki w ramach Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Absolwentka roku podstawowego w warszawskim Związku Polskich Artystów Fotografików (ZPAF) [ukończony z wyróżnieniem]. Absolwentka Akademii Fotografii w Warszawie. Laureatka Sekcji ShowOFF Miesiąca Fotografii w Krakowie 2013, w ramach której prezentowała projekt Pokoje gościnne (kurator: Bownik).

Jury:

Bownik – artysta, fotograf, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu na kierunku Fotografii i Multimediów, aktualnie wykładowca na Akademii Fotografii w Warszawie. W latach 2004-2008 współtworzył kolektyw Ikoon. W 2008 roku współpracował z artystką Marceliną Gunią. Stypendysta m.in. Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2008). Autor wystawianego w Yours Gallery projektu Gamers. Prowadzi blog dla popularnego serwisu natemat.pl. Obecnie pracuje nad serią fotografii Koleżanki i koledzy. Reprezentowany przez warszawską galerię Starter. W tym roku był on jednym z kuratorów sekcji Show-Off Miesiąca Fotografii w Krakowie (2013).

Agnieszka Rayzacher - historyczka sztuki, autorka tekstów o sztuce współczesnej. Kuratorka wystaw zbiorowych i licznych indywidualnych, m.in.: Królikarnia, oddział MNW, Warszawa, Galeria Entropia, Wrocław, Cell Project Space, Londyn, Royal Academy of Art, Edynburg, Muzeum Współczesne Wrocław, Galeria Manhattan, Łódź, Centrum Sztuki Współczesnej, Saloniki, CSW Łaźnia, Gdańsk. Kuratorka lub koordynatorka spotkań i konferencji, m.in.: w Muzeum Sztuki Nowoczesnej, Warszawa, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa. Dwukrotna stypendystka MKiDN oraz Fundacji Pro Helvetia. W 2005 roku wraz z Zuzanną Janin założyła galerię lokal_30 w Warszawie, którą prowadzi do dziś. Galeria jest miejscem promocji zarówno młodych artystów, jak i reprezentantów starszej generacji, przestrzenią dyskusji i refleksji na temat współczesnej sztuki oraz jej powiązań z tradycją.